Google+ Followers

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος στον Αιμίλιο Λιάτσο, 22-6-16, για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα

Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος στον Αιμίλιο Λιάτσο, 22-6-16, 
για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα


Στην εκπομπή του Αιμίλιου Λιάτσου, «Kontra 24» συμμετείχε ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, στις 22-6-16, σχολιάζοντας την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Αναφέρθηκε στο «Brexit», τα οδυνηρά παρεπόμενα μιας ενδεχόμενης εξόδου της Βρετανίας από την μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια, αλλά και την πολιτική και οικονομική αστάθεια που θα επακολουθήσει στην Ευρώπη. Μίλησε ακόμα για τα κόκκινα δάνεια και την αδήριτη ανάγκη εφαρμογής ενός κανονιστικού ρυθμιστικού πλαισίου, που θα προστατεύει τους πολίτες από τα αδυσώπητα κερδοσκοπικά funds, αλλά και για την επιτακτική ανάγκη να αλλάξει το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, που εδραζόμενο στις σκληρές πολιτικές λιτότητας, προξένησε την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού, αλλά και την αλγεινή εμφάνιση ακροδεξιών πολιτικών μορφωμάτων, στην γηραιά ήπειρο. Τέλος ακροθιγώς αναφέρθηκε και στην εξαγγελθείσα αλλαγή του εκλογικού νόμου από την κυβέρνηση, που παραπέμπει αφενός μεν στην αλλαγή της τρέχουσας πολιτικής ατζέντας από την φοροκαταιγίδα στα λαϊκά εισοδήματα, αφετέρου στην διαμόρφωση δυνητικά πολιτικών ισορροπιών, που θα ευνοήσουν την παραμονή της κυβέρνησης στην εξουσία. 



Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Ηχηρή παρέμβαση Γιώργου Νταβρή για τις δηλώσεις Πάγκαλου και τις Ένοπλες Δυνάμεις

Παρέμβαση με νόημα από τον τέως Βουλευτή Αχαίας, Αντιπτέραρχο Ε.Α Γιώργο Νταβρή μέσω ανοιχτής επιστολής του στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων με αφορμή τις τελευταίες δηλώσεις του Θεόδωρου Πάγκαλου για τα αμφιλεγόμενα γεγονότα των Ιμίων αλλά και την στάση των στελεχών των ΕΔ. Η παρέμβαση του κ.Νταβρή έχει μεγάλη σημασία καθώς προέρχεται από ένα πολύ έμπειρο στέλεχος Ε.Α. με λαμπρή πορεία στις Ένοπλες Δυνάμεις (υπηρέτησε μάλιστα για πολλά χρόνια και στην 117 Πτέρυχα Μάχης στην Ανδραβίδα) όπως φυσικά και έναν πρώην Βουλευτή και Μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων και της  Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων της Βουλής.

Άπλετο φως, νότες και λάμψη από το μοναδικό ελληνικό καλοκαίρι, στο Ηρώδειο !!!

Άπλετο φως, νότες και λάμψη από το μοναδικό ελληνικό καλοκαίρι, στο Ηρώδειο !!!

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Βραδιά λάμψης, με πλημμύρα από τις επικές νότες του Μπετόβεν, που μας χάρισαν οι συμφωνικές ορχήστρες του Οργανισμού μας ΟΠΑΝΔΑ (Οργανισμού, Πολιτισμού, Νεολαίας και Άθλησης του Δήμου Αθηναίων) και της ΕΡΤ, επικουρούμενες από την χορωδία του ΟΠΑΝΔΑ - υπο την διεύθυνση του αρχιμουσικού μας κ-ου Σταύρου Μπερρή - στον μαγικό χώρο του Ηρωδείου.

Μια βραδιά μοναδικής ηθικής ανάτασης και καλλιτεχνικής ευδίας, διάστικτη από την μεγαλοφυΐα του έξοχου γερμανού μουσουργού, αλλά και από το απαράμιλλο φώς του ελληνικού πολιτισμικού καλοκαιριού. Καταιγιστική η παρουσία των Αθηναίων πολιτών, που βούλιαξαν στην κυριολεξία το Ηρώδειο, άρδευαν με αδηφαγία τις νότες του Μπετόβεν και διατράνωσαν το αξίωμα, πως ο πολιτισμός αποτελούσε, αποτελεί και θα αποτελεί, την υπέρτατη αξία της κοινωνικής συνοχής των λαών.

Μέσα σ΄ αυτή την καλλιτεχνική μυσταγωγία, στην οποία δυναμικά έδωσε το παρόν σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, προσωπικότητες από το φάσμα των γραμμάτων και του πολιτισμού, αλλά και οι ηγεσίες του ΟΠΑΝΔΑ και της ΕΡΤ υπο τους κ.κ. Τεντόμα, (πρόεδρο ΟΠΑΝΔΑ) Τσακνή (πρόεδρο ΕΡΤ) και Ταγματάρχη (Δ/ντα Σύμβουλο ΕΡΤ), «πρόβαλαν» μέσα στο γλυκό ημίφως του Ηρωδείου στην καρδιά μας, όλοι οι μεγάλοι του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού και μας αναρρίπισαν τόσες  λαμπρές μνήμες του Ηρωδείου. Η Μελίνα, ο Μάνος, ο Μινωτής, ο Μίκης, ο Τσαρούχης και όλοι οι άλλοι μεγάλοι του σύγχρονου καλλιτεχνικού μας στερεώματος.

Μαζί και μείς σ΄ αυτή την ηθική πανδαισία, με την πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων κ-α Νέλλη Παπαχελά. Μια λαμπρή γυναίκα, με ευγενές και πολυδύναμο κοινωνικό σήμα, που έχει αποτυπώσει αδρά την παρουσία της, στην αυτοδιοικητική μας σκηνή.

Μοναδικό ελληνικό καλοκαίρι, πλημμυρισμένο από νότες και από φως. Πόσο πολύ σε αγαπούμε !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Ανάπτυξη και άλλες ιστορίες

του Διαμαντή Καρασούλα
Ακούγοντας τα πανηγύρια του Αλέξη Τσίπρα για την ανάπτυξη που έρχεται, δεν μπορεί κανείς να μην θυμηθεί τα όσα έλεγαν οι χθεσινοί επαναστάτες και σημερινοί υπουργοί και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, για την προσπάθεια των τελευταίων κυβερνήσεων για έξοδο της χώρας απ την ύφεση. Έλεγαν π.χ.: ότι το ζητούμενο γι αυτούς δεν είναι η ανάπτυξη και η βελτίωση των αριθμών αλλά η βελτίωση της ζωής των πολιτών, ότι οι άνθρωποι είναι πάνω από τους αριθμούς, ότι η ανάπτυξη για την οποία μιλούσε η κυβέρνηση Σαμαρά αφορούσε μόνο το κεφάλαιο και τους πλουσίους, ότι το πρωτογενές πλεόνασμα και η τότε πρόβλεψη τηςΚομισιόν για 2,9% ανάπτυξη το 2015 και 3,7% το 2016 ήταν ψεύτικα και πλασματικά. Σήμερα ο κ.Τσίπρας κατάλαβε ξαφνικά ότι η ευημερία και η βελτίωση της ζωής των πολιτών προϋποθέτει την βελτίωση των αριθμών και των δημοσιονομικών στοιχείων, σήμερα αποδέχεται και υιοθετεί τα στοιχεία και τις προβλέψεις της Κομισιόν, θέτει ως προτεραιότητά του την έξοδο απ την ύφεση και επαίρεται για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος. Φυσικά το τελευταίο αποτελεί ανέκδοτο αφού η κυβέρνηση όχι μόνο δεν διαθέτει πλεόνασμα αλλά έχει σαρώσει όλα τα ταμεία των νοσοκομείων και των δημοσίων οργανισμών για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις.

Φιλοκαλλική εμπειρία και ηθική ανάταση στην Αγία Τριάδα Αμπελοκήπων !!!

Φιλοκαλλική εμπειρία και ηθική ανάταση στην Αγία Τριάδα Αμπελοκήπων !!!

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μέσα σε ένα κλίμα κατάνυξης και ηθικής έξαρσης, πραγματώθηκε εχθές το βράδυ 20 Ιουνίου 2016, ο μεθεόρτιος Εσπερινός και η εκλιτάνευση της ιεράς Εικόνος Αγίας Τριάδας Αμπελοκήπων, προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου- καθηγούμενου της Ιεράς Μονής Πετράκη κ-ου Ιακώβου, του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ-ου Προκόπη Παυλόπουλου, πλήθους ιερέων, αυτοδιοικητικών παραγόντων, αλλά και του χριστεπώνυμου πλήθους, που με την καταιγιστική παρουσία του, λάμπρυνε την φιλοκαλλική αυτή εμπειρία της εκκλησίας μας.

Η πομπή της λιτανείας, διέσχισε της οδούς Κηφισίας, Πανόρμου και Σεβαστουπόλεως, ενώ πραγματοποιήθηκε εμβόλιμα στάση στον αύλειο χώρο του Νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός, όπου και αναπέμφθηκε δέηση υπέρ των ασθενών, του νοσηλευτικού προσωπικού και της διοίκησης του Νοσοκομείου. Άκρως συγκινητική η στιγμή, που οι κάτοικοι της περιοχής έραιναν με άνθη από ψηλά από τις πολυκατοικίες τους, την ιερά εικόνα της Αγίας Τριάδας και προσέδιδαν  μια μοναδική νότα, φιλότητας και αγάπης, στο χαρμόσυνο κλίμα της εορτής.

Με την αποπεράτωση της λιτανείας, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος κ-ος Ιάκωβος, μετέφερε το μήνυμα του σεπτού αρχιεπισκόπου μας κ-ου Ιερωνύμου, συνεχάρη τους ιερείς του ναού, τους αξιότιμους Επιτρόπους του και τις κυρίες του Φιλοπτώχου Ταμείου, για την συμβολή τους, στην άψογη διοργάνωση της πομπής και ευχήθηκε στους πιστούς, η Αγία Τριάδα, να τους χαρίζει υγεία και λαμπρύνει με το ιδεοφόρο ηθικά μήνυμά της, την ζωή τους.

Από πλευράς των ιερέων της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας, ο αρχιμανδρίτης π. Κωνσταντίνος Ραμιώτης,  ευχαρίστησε ευγενικά τον Θεοφιλέστατο κ-ο Ιάκωβο, που τίμησε με το υψηλό ηθικό κύρους του την εορτή, την Τροχαία και το Τμήμα Ασφαλείας της περιοχής, που συνέβαλαν με τα μέτρα τους, στην άψογη διοργάνωση, αλλά και το χριστεπώνυμο πλήθος, που διάστικτο από χαρά, μετείχε με ηθική ζέση και άφατη κατάνυξη, στην φιλοκαλλική εμπειρία της ιεράς πανηγύρεως της Αγίας Τριάδος.

Αυτή την χαρά είχαμε την ηθική τιμή να ενωτιστούμε και εμείς στην ιερή εορτή, με τους αδελφικούς μας φίλους δικηγόρους κ.κ. Γιώργο και Γιάννη Φωτόπουλο, τον αξιοσέβαστο Επίτροπο της Αγίας Τριάδας και εξαίρετο Θεολόγο-λογοτέχνη κ-ο Ντάνο, την υποψήφια Διδάκτορα της Φιλοσοφικής δ/δα Μαίρη Ηλιάκη, τον σεπτό Στρατιωτικό Ιερέα-πατέρα Κιούλο από την Κοντοβάζαινα Γορτυνίας, τον διακεκριμένο λογοτέχνη των Αμπελοκήπων κ-ο Παραδείση και πολλούς άλλους αγαπητούς φίλους της περιοχής.

Τέλος άφατη υπήρξε η χαρά μας, όταν διασταυρωθήκαμε, με τον ατίμητο φίλο, λαμπρό καθηγητή και πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ-ο Προκόπη Παυλόπουλο, που με την ευγένεια του ήθους τους και το δυσθεώρητο κύρος του, λάμπρυνε την εορτή και καταχειροκροτήθηκε από τους πιστούς. 

Και του χρόνου ο μεγαλοδύναμος Θεός να μας αξιώσει, να μετέχουμε της σπουδαίας αυτής φιλοκαλλικής εμπειρίας της εκκλησίας μας.

www.panosavramopoulos.blogspot.gr 

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Με την γλυκιά και δυναμική Σταματίνα !!!

Με την γλυκιά και δυναμική Σταματίνα !!!

Κάθε φορά που έρχεσαι σε επαφή με την εξαίρετη δημοσιογράφο και παρουσιάστρια Σταματίνα Τσιμτσιλή, αρδεύεις αμέσως την μοναδική της ηθική ευγένεια και ανθρώπινη γλυκύτητα, αλλά και τον αστείρευτο δυναμισμό της.

Τον δυναμισμό που της επέτρεψε παράλληλα με την ανεξάντλητη εργατικότητά της, να κατισχύσει στο ενημερωτικό – ψυχαγωγικό μας τοπίο και να αποτελεί σήμερα μια κεντρική του περσόνα. Έτσι κατόρθωσε η έξοχη Σταματίνα, αφού διήνυσε μια πορεία προόδου και επιτυχίας στους τηλεοπτικούς σταθμούς «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ TV», «MAD» και «STAR», να εκπέμψει το δυνατό τηλεοπτικό της σήμα και να πρωταγωνιστεί σήμερα στις κεντρικές εκφάνσεις της ενημέρωσης και της showbiz.

Αλλά περισσότερο από αυτά τα άξια βήματα επαγγελματικής επιτυχίας, στην Σταματίνα, κυρίαρχα είναι τα στοιχεία της ανθρώπινης γλυκύτητας και ηθικής ευγένειας, που μυροβολούν Ελλάδα και διατρανώνουν το άρωμα, της μοναδικής στο κόσμα ζεστής ελληνικής καρδιάς. Αυτά τα όμορφα στοιχεία της ηθικής της προσωπικότητας, είχα την ευκαιρία να ψαύσω και εγώ κατά την συνάντησή μας σε ένα πολιτιστικό event και να βιώσω έντονα, γιατί αυτή η επιτυχημένη κοπέλα του ενημερωτικού – ψυχαγωγικού μας πεδίου, είναι τόσο αγαπητή και αξιολάτρευτη.

Να είσαι πάντα καλά γλυκιά Σταματίνα και τα βήματά σου, να τα στεφανώνει διαρκώς η επιτυχία και η ευπρέπεια !!!

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Η ιστορική μάχη Κιλκίς-Λαχανά του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου 1913

Η ιστορική μάχη Κιλκίς-Λαχανά του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου 1913

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μια απο τις ιστορικότερες και κρισιμότερες μάχες του ελληνισμού στην σύγχρονη ιστορική του εκπόρευση, που συνέδραμαν ζωτικά την εθνική και εδαφική του ακεραίωση, αλλά και εδραίωσαν την παρουσία του στο πεδίο της Βαλκανικής, εν μέσω σημαντικών γεωστρατηγικών ανακατάξεων του Β΄ Βαλκανικού πολέμου, είναι η μάχη Κιλκίς-Λαχανά, εναντίον της Βουλγαρίας. Μια μάχη απο τις φονικότερες στην σύγχρονη στρατιωτική μας ιστορία, με τεράστιες απώλειες θα λέγαμε στο έμψυχο δυναμικό του στρατού μας, αφού απολέσαμε μαζί με τους τραυματίες περί τους 8.828 άνδρες, αλλά που συνάμα εδραίωσε την νίκη των ελληνικών όπλων στον Β΄ Βλακανικό πόλεμο και κατέστησε την Ελλάδα ικανή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, να δρομολογήσει σιγά-σιγά την εθνική της ακεραίωση. Ενώ και απο πλευράς βουλγαρικών δυνάμεων, ήταν επίσης μεγάλες οι απώλειες, που έφταναν τους 6.971 νεκρούς και 6.000 αιχμαλώτους. Ηγετικές φυσιογνωμίες της ιστορικής αυτής μάχης, υπήρξαν, αφενός απο ελληνικής πλευράς ο διάδοχος Κωνσταντίνος, αφετέρου δε απο Βουλγαρικής, ο στρατηγός Νικολάι Ιβανώφ. Με το πέρας της μάχης ο ελληνικός στρατός συνέχισε την προέλασή του στην Δοϊράνη και ολοκλήρωσε την νικηφόρα πορεία του, που τον είχε καταστήσει πλέον απο τους κεντρικούς παίχτες στο γεωστρατηγικό παιχνίδι της Βαλκανικής. Αλλά πως εξελίχτηκε η ιστορική αυτή μάχη που έλαβε χώρα στις 19-21 Ιουνίου του 1913 στην τοποθεσία Κιλκίς-Λαχανά, κατά την διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού πολέμου;

Οι Βουλγαρικές δυνάμεις είχαν αναπτυχθεί στις 17 Ιουνίου στην γραμμή Βερτίσκος-Πολύκαστρο και εκπονούσαν στρατηγικό σχέδιο για την κατάληψη της Θεσσαλονίκης στις 19 Ιουνίου. Πρό αυτού του διαφανόμενου κινδύνου απώλειας της Θεσσαλονίκης, ο ελληνικός στρατός, με ψύχραιμες και καλοσχεδιασμένες κινήσεις αντέδρασε αποτελεσματικά και καθήλωσε τους Βουλγάρους στην τοποθεσία Κιλκίς-Λαχανά. Αρωγός δε στην προσπάθεια των ελληνικών στρατευμάτων για την μετέπειτα νίκη τους στην καθοριστική αυτή μάχη, ήταν και ο γεωφυσικός διαμελισμός της περιοχής, που προσφέρονταν για την τακτική του στρατού μας, ενώ παράλληλα δυσχέραινε την ματαφορά τμημάτων πεζικού πρός βορρά και ανατολή, κάτι που επίσης ήθελε σε κείνο το momentum ο ελληνικός στρατός, εναντίων των Βουλγάρων. Η στρατηγική των δυνάμεών μας, καθόριζε την προέλαση βόρεια και ανατολικά  των 2-ας, 3ης, 4-ης και 5-ης Μεραρχιών μας καθώς και της Ταξιαρχίας Ιππικού μας, που οδηγούνταν πρός στην περιοχή του Κιλικίς, ενώ για τις 6-η και  7-η Μεραρχία μας, προέβλεπε την κατεύθυνσή τους στον Λαχανά. Αντίστοιχα τώρα απο πλευράς βουλγαρικών δυνάμεων, η 2-η Βουλγαρική στρατιά ανέπτυξε μια μεραρχία στρατού και τρείς ταξιαρχίες πεζικού, έχοντας παράλληλα και την αρωγή ενός συντάγματος ιππικού, για την πραγματοποίηση αντεπιθέσεων. Η μορφολογία του εδάφους που παρουσίαζε σημαντικές αποκλίσεις, καθόρισε και τις δυο ξεχωριστές κατευθύνσεις επιθέσεων. Την βόρεια πρός το Κιλκίς και την ανατολική πρός τον Λαχανά.

Η μάχη στο Λαχανά

Ο ελληνικός στρατός ήδη απον το πρωί της 19-ης Ιουνίου, είχε περιορίσει σημαντικά τις βουλγαρικές προφυλακές. Και το βράδυ κατόρθωσε να καταλάβει το ύψωμα Γερμανικό, το χωριό Όσσα και την περιοχή Σκεπαστού. Την αυγή δε της επόμενης ακριβώς ημέρας, οι ελληνικές δυνάμεις εξαπέλυσαν την κεντρική τους επίθεση. Μεσούσης της μάχης οι ελληνικές μεραρχίες 11-η και 6-η, κατέβαλαν σισσύφεια προσπάθεια για να προσεγγίσουν σε απόσταση εφόδου την βασική βουλγαρική τοποθεσία. Ωστόσο δέχονταν αλλεπάλληλα σφοδρά και φονικά πυρά. Σε αυτό συνέτεινε και το γεγονός, ότι το πεδίο της μάχης ήταν ανοικτό και προσφέρονταν στον αμυνόμενο, να έχει άριστη εποπτεία και ευρεία πεδία βολής για να αποκρούει τις επιθέσεις. Πάραυτα η 7-η Μεραρχία μας συνέχισε ακάθεκτη τις εφόδους της και τελικά εισήλθε νικηφόρα στην Νιγρίτα. Ενώ το μεσημέρι της 21-ης Ιουνίου, το ελληνικό πεζικό προσέγγισε επιτυχώς σε απόσταση εφόδου τις βουλγαρικές δυνάμεις. Και στις 4:00 μ.μ. με μια γενική επίθεση με λόγχη, κατατρόπωσε τους Βουλγάρους και τους εξανάγκασε σε υποχώρηση πρός τα τελευταία υψώματα της κοιλάδας του Στρυμώνα. Καταγάγοντας έτσι μια περίτρανη έστω και πολύ αιματηρή νίκη. Να σημειώσουμε εδώ, ότι ή ήττα των Βουλγαρικών δυνάμεων θα ήταν συντριπτική, αν η 7-η ελληνική Μεραρχία, καταλάμβανε εγκαίρως την γέφυρα του Στρυμώνα και απέκοπτε έτσι την άτακτη βουλγαρική υποχώρηση στις Σέρρες. Δεσπόζουσα φυσιογνωμία στην μάχη του Λαχανά, υπήρξε ο διοικητής του 1-ου συντάγματος πεζικού μας Φωκίων Διαλέτης.

Η μάχη στο Κιλκίς

Στο πεδίο του Κιλκίς τώρα, οι ελληνικές δυνάμεις κατόπιν επίπονων και αλλεπάλληλων επιθέσεων, κατόρθωσαν να εξαναγκάσουν τις βουλγαρικές δυνάμεις σε σύμπτυξη και να καταλάβουν τις βουλγαρικές προφυλακές ήδη απο την πρώτη ημέρα. Και το πρωί της 20-ης Ιούνη, ο ελληνικός στρατός εξαπέλυσε γενική επίθεση. Πάραυτα οι Βούλγαροι αμύνθησαν σθεναρά και διατήρησαν προσωρινά την αμυντική τους συνοχή. Όμως έστω και αν δεν διερράγη το βουλγαρικό μέτωπο, οι ελληνικές μεραρχίες το απόγευμα της ίδιας ημέρας, πέτυχαν να προσεγγίσουν σε απόσταση εφόδου τις βουλγαρικές γραμμές και να προωθηθούν στην καθοριστική για την έκβαση της μάχης γραμμή : Κάστρο – Μεγάλη Βρύση – Κρηστώνη – Κάτω Ποταμιά – Ακροποταμιά. Πρό αυτής της εξέλιξης το Γενικό μας Επιτελείο αποφάσισε γενική επίθεση για την νύχτα, αποσκοπώντας στην κατάληψη του Κιλκίς. Ωστόσο λόγω κακού συντονισμού, η επίθεση πραγματοποιήθηκε στις 3:30 μ.μ. μόνο απο την 2-η ελληνική Μεραρχία, η οποία και κατόρθωσε να καταλάβει καίρια στρατηγικής σημασίας σημεία, στα ανατολικά της πόλης. Εν τέλει τα χαράματα της 21-ης Ιουνίου, έλαβε χώρα γενική επίθεση απο το σύνολο των ελληνικών δυνάμεων, που με αδιάκοπες εφόδους διέρρηξαν την αμυντική θωράκιση των Βουλγαρικών γραμμών. Και στις 9:30 π.μ. έλαβε χώρα η ιστορική ήττα των Βουλγάρων, οι οποίοι κατέρρευσαν ολοκληρωτικά. Ο τιμημένος ελληνικός στρατός είχε απελευθερώσει το Κιλκίς και προέλαυνε νικηφόρα για να γράψει τις χρυσές σελίδες ιστορίας του στον καθοριστικό Β΄ Βαλκανικό πόλεμο του 1913. Δικαίως έτσι απο την αδέκαστη ιστορική μας μοίρα, η μάχη του Κιλκίς – Λαχανά, καταγράφεται ως ένα απο τα σπουδαιότερα ιστορικά μας ορόσημα, που επικαθόρισε ζωτικά την μοίρα του σύγχρονου ελληνισμού και ειδικότερα πρός την κατεύθυνση της εθνικής μας ακεραίωσης. Και ως ένα τέτοιο, με σεβασμό και ευλάβεια όλοι οι Έλληνες το τιμούμε.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Υποψήφιος Βουλευτής της "Ένωσης Κεντρώων" στην Α΄Αθηνών.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

8 Αιώνες απο την υπογραφή της Magna Karta, με τα ανθρώπινα δικαιώματα απο τον Ιωάννη τον Ακτήμονα

8 Αιώνες απο την υπογραφή της Magna Karta, με τα ανθρώπινα δικαιώματα 
απο τον Ιωάννη τον Ακτήμονα

             Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Πέρασαν οκτώ αιώνες από την πρώτη επίσημο διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν ο Άγγλος βασιλιάς Ιωάννης ο Ακτήμονας, υφιστάμενος την μεγάλη πίεση των ευγενών, του κλήρου και της τάξης των αγροτών και των εμπόρων, αναγκάστηκε να παραχωρήσει δικαιώματα, υπογράφοντας στις 17 Ιουνίου του 1215 την περίφημη «MagnaKarta» στο Ρουνιμέντε του Ουίνδσορ, το κείμενο δηλαδή που του είχε προταθεί από τις υπο εξέγερση πιο πάνω κοινωνικές τάξεις. Ο πρώτος αυτός συνταγματικός χάρτης ήταν γραμμένος στα λατινικά και για αυτό έφερε το όνομα «MagnaKarta» (δηλαδή Μεγάλος Χάρτης). Είχε προηγηθεί κατά το έτος 1213 υπόσχεση του βασιλιά Ιωάννη, να προχωρήσει στην παραχώρηση αρκετών εν μέσω φεουδαρχίας κοινωνικών δικαιωμάτων και να καταστήσει την μοναρχία του στο μέτρο του δυνατού, πιο κοινωνικά ελεύθερη και ανεκτική στις προβαλλόμενες τότε δειλά δειλά δημοκρατικές ελευθερίες. Ο Ιωάννης ο Ακτήμονας όμως όπως χαρακτηριστικά ονομάζονταν, δεν τήρησε το λόγο του και έτσι το Πάσχα του 1215 μια ομάδα βαρόνων συμμάχησε, προκειμένου να του ασκήσει πίεση, για να εγκαταλείψει τις αυθαιρεσίες του.


Κεντρικός πυρήνας της «Μαγκνα Κάρτα» ήταν ο σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας του ανθρώπου. Που πρακτικά απαγόρευε την φυλάκιση, τιμωρία ή εξορία του, χωρίς προηγουμένως να έχει εκδοθεί αντίστοιχη απόφαση δικαστηρίου, η ανειλημμένη υποχρέωση του βασιλιά Ιωάννη, να μην προβαίνει στην επιβολή φόρων, χωρίς την επήνευση του Μεγάλου Συμβουλίου, αλλά και στην περαιτέρω ακόμα αναγνώριση του Μεγάλου Συμβουλίου σε ότι αφορά τις μείζονες πολιτικές αποφάσεις, που προοδευτικά θα εξελιχθεί στην σημερινή Βουλή της Αγγλίας.

Σε πρώτη φάση η Μάγκνα Κάρτα αποτέλεσε ένα πολιτικό συμβιβασμό, για την αντιστάθμιση των δικαιωμάτων του βασιλιά και των φεουδαρχών, με την πάροδο του χρόνου όμως, οι κοινωνικές και πολιτικές προνομίες που περιελάμβανε, αποδόθηκαν σε όλο τον λαό της Αγγλίας. Η «Μάγκνα Κάρτα» συνιστά τον πρώτο συνταγματικό χάρτη της Αγγλίας και τον θεμέλιο λίθο των κοινωνικών της ελευθεριών. Η υπογραφή της από τον Ιωάννη τον Ακτήμονα, ήταν απόρροια σκληρών και επίπονων διαπραγματεύσεων και οι περισσότεροι όροι της είχαν να κάνουν με χρόνια διατυπωμένα παράπονα από τις κοινωνικές τάξεις της τότε Αγγλίας, παρά με νομικές θέσεις. Οι εκπεφρασμένες κοινωνικές διαμαρτυρίες στον Ιωάννη, σήμερα φαντάζουν σαν προφανείς, αν αναλογιστεί κανείς όμως τις υφιστάμενες φεουδαρχικές δομές της εποχής εκείνης, αντιλαμβάνεται, ότι σήμαιναν μείζονα επιτεύγματα στο φάσμα των κοινωνικών και δημοκρατικών ελευθεριών. Αποτελώντας το σημείο κοινωνικής και πολιτικής φιλελευθεροποίησης των φεουδαρχικών καθεστώτων.

Αλλά και πρίν από την Ιωάννη τον Ιωάννη τον Ακτήμονα, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της οικουμένης, στην μακρά τους πορεία για κοινωνική ριζοσπαστικοποίηση, αλλά και την κατάκτηση των βασικών κοινωνικών δικαιωμάτων και πολιτικών τους ελευθεριών, οι άνθρωποι χρειάστηκε να χύσουν πολύ αίμα. Ο δρόμος για την ηθική και κοινωνική ελευθερία πρωτίστως του ανθρώπου, ήταν πάντα αιματηρός και ακανθώδης Ποταμοί αίματος και ατέλευτων θυσιών απαιτήθηκαν, για να γίνουν μόλις τα πρώτα βήματα προς την ελευθερία και κατόπιν να κατοχυρωθούν τα πρώτα κοινωνικά δικαιώματα. Φονικοί πόλεμοι, αιματηρές συγκρούσεις, εμφύλιες συρράξεις και προπαντός αμέτρητες θυσίες κοινωνικών αγωνιστών και ηρώων, που τους έχει σκεπάσει η ταφόπετρα της συλλογικής αμνησίας, χρειάστηκαν για να κατακτηθούν οι οι πρώτες βασικές κοινωνικές ελευθερίες. Χρειάστηκε να εκσπάσει η Αμερικάνικη επανάσταση (1775-1783) γνωστός ως «πόλεμος της ανεξαρτησίας» μεταξύ των Αμερικανών και της Μεγάλης Βρετανίας με τις 13 αποικίες της, για να συντάξει μέσα από τις στάχτες της, ο οραματιστής Αμερικανός πρόεδρος Θωμάς Τζέφερσον την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Να ακολουθήσει η πολύνεκρη Γαλλική επανάσταση το 1789, με την αιματηρή πτώση της Βαστίλης και το περίφημο τρίπτυχο «Ελευθερία - Ισότητα-Αδελφοσύνη» (liberte-egalite-fraternite) για να εξαλειφθεί η στυγνή κοινωνική εκμετάλλευση της γαλλικής φεουδαρχίας. Και πολλές ακόμα εθνικές εξεγέρσεις, που με το αίμα των τιμημένων αγωνιστών τους, επισφράγισαν την ανθρώπινη ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τις πολιτικές ελευθερίες. Προβάλλουν ήδη μέσα από αυτό το ηρωικό πάνθεον στην παγκόσμια ιστορία όλα τα μαρτύρια των οραματιστών της ανθρώπινης ελευθερίας, καθώς και οι θυσίες που χρειάστηκε να γίνουν για να κατοχυρωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Απαιτήθηκε να σταυρωθεί ο Σπάρτακος από τους Ρωμαίους, να θυσιαστεί ο δικός μας Μαρίνος Αντύπας για να σηματοδοτήσει με την δολοφονία του, την απαρχή της εξόδου μας από την φεουδαρχία του 20-ου αιώνα και να δολοφονηθεί ο έγχρωμος κοινωνικός αγωνιστής Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ από το άλλο μεγάλο πεδίο διεκδίκησης της ανθρώπινης ελευθερίας των φυλετικών διακρίσεων, προκειμένου ο σύγχρονος άνθρωπος, να ακεραιώσει τις κοινωνικές και πολιτικές του ελευθερίες, αλλά κα την ηθική του ανεξαρτησία.

Τον Δεκέμβριο του 1948, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών με απόφαση της ολομέλειάς του, προέβη στην «Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», που έρχονταν να συγκεφαλαιώσει τις μακραίωνες αιματηρές θυσίες όλου του κόσμου για την κατάκτηση των κοινωνικών του δικαιωμάτων και ελευθεριών. Η οικουμενική διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου, ήταν ένα πλήρες νομικό κείμενο, με διεσταλμένη ερμηνεία των ανθρώπινων ελευθεριών, που έθετε τέρμα σε κάθε μορφής ανθρώπινη εκμετάλλευση, φυλετική διάκριση και κοινωνική ανελευθερία. Η διακήρυξη του ΟΗΕ ελάμβανε υπόψη της ότι :

♦ Θεμέλιο λίθος της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο, αποτελεί η αναγνώριση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η οποία είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας.

♦ Επιδιώκεται η κατά το δυνατόν υψηλότερης μορφής διασφάλιση της ανθρώπινης ελευθερίας, επειδή η προσβολή των δικαιωμάτων του ανθρώπου, οδήγησε σε πράξεις βαρβαρότητας, που εκτρέπουν την ανθρώπινη συνείδηση. Ζητούμενο λοιπόν ήταν η δημιουργία ενός κόσμου, όπου οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να μιλούν και να πιστεύουν σε ότι θέλουν, απεξαρτημένοι από κάθε μορφής τρόμο και αθλιότητα.

♦ Τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να διασφαλίζονται μέσα από ένα ισχυρό καθεστώς δικαίου, ώστε ο άνθρωπος, να μην χρειάζεται να προσφεύγει στο έσχατο όπλο της επανάστασης, έναντι της τυραννίας και της καταπίεσης.

♦ Είναι επιβεβλημένη η δημιουργία φιλικών σχέσεων μεταξύ των εθνών, ώστε να σφυρηλατείται και να εμπεδώνεται καλύτερα η προστασία της ανθρώπινης ελευθερίας και της κοινωνικής ανεξαρτησίας.

♦ Οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών, που με απαρασάλευτη πίστη διατράνωσαν το σεβασμό και την προσήλωσή τους στα θεμελιακά δικαιώματα του ανθρώπου, στην αξιοπρέπεια, στην ισότητα δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών, αλλά και στην πρωτεραία αξία της ανθρώπινης προσωπικότητας, οφείλουν όλοι μαζί να συμβάλουν στην κοινωνική πρόοδο και στην επίτευξη καλύτερων συνθηκών ζωής, οι οποίες με την σειρά τους, θα θωρακίζουν την ανθρώπινη ελευθερία.

♦ Τα κράτη μέλη του ΟΗΕ, σε αγαστή συνεργασία με αυτόν, οφείλουν να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια,για τον αποτελεσματικό σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και των θεμελιακών ελευθεριών του ανθρώπου σε όλο τον κόσμο.

♦ Ακόμα ότι η επίτευξη ταυτότητας αντιλήψεων από όλα τα μέλη του ΟΗΕ, για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες, είναι καθοριστικής σημασίας για την διασφάλισή τους.

Σήμερα που με την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας με την ταυτόχρονη ανάδυση στον κοινωνικό ορίζοντα, μιας νέας κυνικής και αδίστακτης οικονομικής θεολογίας – η οποία θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την βελτιστοποίηση του κέρδους και την ισοπέδωση κάθε ανθρώπινου δικαιώματος που αντιτάσσεται σ΄ αυτήν – ποδοπατούνται βάναυσα μέσα από την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και την κατάρρευση του με πολύ αίμα κατακτημένου κοινωνικού κράτους, όλες οι κοινωνικές και ατομικές ελευθερίες, επιβάλλεται περισσότερο από ποτέ όλοι οι πολίτες να είμαστε σε εγρήγορση και να πολεμήσουμε με κάθε πρόσφορο όπλο, κάθε νέα ύπουλης μορφής, κοινωνική καταπίεση και τυραννία. Γιατί μια κοινωνία – πέρα από την προφανή απαράδεκτη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας – που στηρίζεται στην κοινωνική εκμετάλλευση και αδικία, δεν μπορεί ποτέ να προοδεύσει και να ευδοκιμήσει κοινωνικά και πολιτικά. Το μόνο που επιτυγχάνει έτσι, είναι να προετοιμάζει μια καλή κοινωνική εξέγερση. Απαράβατος όρος της ηθικής, κοινωνικής και οικονομικής ευημερίας των λαών, είναι η διασφάλιση των κοινωνικών και δημοκρατικών ελευθεριών και των ατομικών δικαιωμάτων. Και για τους εφησυχασμένους, θα θυμίσουμε τα λόγια του μεγάλου κοινωνικού διανοητή και θεατρικού συγγραφέα Γερμανού – τι ειρωνεία, σήμερα που η Γερμανία προωθεί δομές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα οικοδομήσουν ένα νέο Μεσαίωνα – Μπέρτολτ Μπρέχτ, που με νόημα λένε «Για το αν δεν υπάρχει κρέας στο σπίτι, η μάχη δεν θα δοθεί στην κουζίνα». Μήτε θα συμπληρώναμε από τον καναπέ !!!

* Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Σαμαράς: Στην οικουμενική παράδοση της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού βρίσκεται η αλήθεια

Την ιδιαίτερη χαρά του για τη διοργάνωση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία θα αρχίσει τις εργασίες της στην Κρήτη τη συμβολική ημέρα της Πεντηκοστής, εκφράζει ο Αντώνης Σαμαράς.
Σε άρθρο του στην ομογενειακή εφημερίδα Εθνικός Κήρυκας, με τίτλο «Η Ορθοδοξία και οι Οικουμενικές Αξίες του Ελληνισμού», ο A. Σαμαράς συγχαίρει τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τους συνεργάτες του καθώς και την τοπική Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης για την υλοποίηση της Πανορθόδοξης συναντήσεως και τονίζει πως η Ορθοδοξία παρέλαβε το δημοκρατικό πνεύμα από τον Ελληνισμό και οργανώθηκε με το Συνοδικό σύστημα.

Ομολογία Μπαλαούρα: Δυστυχώς, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν τους άλλους

Στην παραδοχή ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν τα κατάφερε να ασκήσει μια διαφορετική πολιτική από τις προηγούμενες κυβερνήσεις προχώρησε ο βουλευτής Ηλείας του ΣΥΡΙΖΑ, Μάκης Μπαλαούρας.
Μιλώντας στον Βήμα fm, ο κ. Μπαλαούρας ανέφερε χαρακτηριστικά: «υπάρχει μια αμηχανία σε μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού και μάλιστα ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και είναι λογικό να υπάρχει διότι ο κόσμος που μας ψήφισε κυρίως το Γενάρη και κάπως το Σεπτέμβρη, πίστευε ότι εμείς θα ασκήσουμε μία διαφορετική πολιτική, τελείως διαφορετική από τις προηγούμενες. Δυστυχώς, δεν τα καταφέραμε και βεβαίως έχει αυτή την αμηχανία».

Άγγελος Σπυρόπουλος: Ο ηλείος τραγουδιστής "βούλιαξε" γνωστό Αθηναικό μαγαζί (φωτό)

"Βούλιαξε" κυριολεκτικά από κόσμο το Dikastirio club στο Μπουρνάζι το περασμένο
Σάββατο ο δικός μας Άγγελος Σπυρόπουλος. Νέοι και μεγαλύτεροι τραγούδησαν και χόρεψαν μέχρι το πρωί με τις επιτυχίες του γνωστού καλλιτέχνη καθώς και της Δήμητρας Μπέκιου, του Σωτήρη Κούνα και της Μαρίνας Λαζαράκη. Το ρυθμό έδινε ο μοναδικός δεξιοτέχνης του κλαρίνου Άρης Μπουγκοπέτρος. 
Οι φωτογραφίες είναι αδιαψεύστος μάρτυρας της μοναδικής βραδιάς!!!

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

Ανδρέας Μπάρκουλης

Ανδρέας Μπάρκουλης

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Αν την δεκαετία του ΄60 όλα τα κοριτσόπουλα ήταν σφόδρα ερωτευμένα με τον μεγάλο στάρ-θρύλο του Χόλιγουντ Ρόκ Χάτσον, στην Ελλάδα υπήρχε και ένας άλλος θρύλος που δονούσε τις γυναικείες καρδιές. Ήταν ο ανεπανάληπτος Ανδρέας Μπάρκουλης. «Κορίτσια, ο Μπάρκουλης !!!» φώναζαν οι μαθήτριες του Αρσακείου σε κάθε παρουσία του μεγάλου μας ζέν πρεμιέ και γίνονταν παντού με την παρουσία του πανζουρλισμός. Έκτοτε η φράση έγινε σλόγκαν που ενσωματώθηκε στα κοινωνικά μας αυτονόητα και εξέφρασε αισθητικά και κοινωνικά μια ολόκληρη εποχή, έχοντας στο κέντρο της, τον μεγάλο μας καλλιτέχνη-πρωταγωνιστή. Ο Ανδρέας Μπάρκουλης υπήρξε ένας μύθος του κινηματογράφου και του θεάτρου μας και αποτύπωσε αδρά τον καλλιτεχνικό του σφραγιδόλιθο στα κινηματογραφικά και θεατρικά μας δρώμενα. Με υποκριτική δεινότητα, εμπνευσμένο χιούμορ, αλλά και την προικοδοσία της φυσικής του ομορφιάς, έδωσε έξοχες ερμηνείες και αποτελεί πάντα κεντρικό σημείο αναφοράς στο πεδίο της υποκριτικής, των μεταπολεμικών μας δεκαετιών. Για τούτο μέχρι σήμερα που έχει αποσυρθεί απο το καλλιτεχνικό μας πεδίο, εκδηλώνονται εκφράσεις λατρείας στο προσωπό του και περιβάλλεται με ξεχωριστή αγάπη απο τον κόσμο του θεάτρου. Ο μεγάλος ζεν πρεμιέ του παλκοσένικου και της μεγάλης μας οθόνης, ευτύχησε στην μακρά και πολύπλαγκτη καλλιτεχνική του διαδρομή, να έχει μια πελώρια συγκομιδή απο ερμηνείες, που έχουν μείνει ανεξίτηλες στην καρδιά και στην μνήμη του καλλιτεχνικού μας κοινού. Συμμετείχε σε περίπου 110 ταινίες, αριθμός που εγγίζει τα μεγάλα ρεκόρ συμμετοχών – πολλές εκ των οποίων συγκαταλέγονται στα διαμάντια του ασπρόμαυρου κινηματογράφου μας – ενώ επίσης πλατιά και επιτυχημένη, υπήρξε η παρουσία του στο παλκοσένικο.

Άλλοτε σαν τραγικός εραστής στο «Μιμίκος και Μαίρη» που υπήρξε μια άλλη εκδοχή του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στην μεταοθωνική Ελλάδα, κάποτε σαν απολαυστικός, αξεπέραστος γυναικοκατακτητής στην «Μουσίτσα» με την μοναδική επίσης Αλίκη Βουγιουκλάκη πλάι του, ενίοτε σαν παράνομα ερωτευμένος γιός του Αλή Πασά, Μουχτάρ με την επιφανή χήρα-ανεψιά του Δεσπότη της Λαρίσσης Φροσύνη (Ειρήνη Παππά), την οποία έχει ερωτευτεί και ο πατέρας του Αλής ο Τεπελενλής, τέλος σαν λεπταίσθητος γόης στο μια «Τρελή-τρελή σαραντάρα» με τη αξεπέραστη Ρένα Βλαχοπούλου, μας πρόσφερε ακένωτες μερίδες γέλιου – σαν ένας κορυφαίος κωμικός -  και μας έκανε συνάμα να δακρύσουμε, με τις δραματικές μαρμαρυγές της υποκριτικής του φυσιογνωμίας. Ο Ανδρέας Μπάρκουλης διακρίθηκε περισσότερο στο φάσμα της κωμωδίας και για τούτο τον κατατάσσουμε στους μεγάλους μας κωμικούς. Αλλά και στις δραματικές του ερμηνείες, υπήρξε επίσης κορυφαίος. Ένα πολυδύναμο υποκριτικό ταλέντο, όπως εξάλλου είχε ξεκινήσει τα πρώτα του βήματα, στα δύσκολα μονοπάτια της τέχνης.

Ο μεγάλος μας κωμικός είδε το φως της ζωής στις 24 Ιουλίου του 1936 στον Πειραιά. Ηδη απο τα γυμνασιακά του χρόνια είχε εκδηλώσει ξεχωριστή έφεση για το θέατρο και πρωταγωνιστούσε έτσι με ιδιαίτερη επιτυχία στις οργανωμένες σχολικές παραστάσεις. Με την αποπεράτωση των γυμνασιακών του σπουδών, παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στην Σχολή Θεάτρου του Κώστα Μιχαηλίδη, όπου και ξεδίπλωσε τις σπουδαίες υποκριτικές του ικανότητες. Με το μεράκι, το πάθος, αλλά και το σπουδαίο λυρικό του κύτταρο, γρήγορα απέσπασε τον χαρακτηρισμό του μεγάλου ταλέντου, που του άνοιγε σιγά σιγά τον δρόμο, της σπουδαίας και επιτυχημένης καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας. Αρχικά ο Ανδρέας Μπάρκουλης έπαιξε σε παραστάσεις αρχαίου θεάτρου με το θεατρικό σχήμα των Σπύρου Μουσούρη και Κρινιώς Παπά και έκτοτε σταδιακά θα κερδίσει την περίσεπτη θέση του, στα θεατρικά και κινηματογραφικά μας δρώμενα.

Πρόβα τζενεράλε στο σανίδι ο μεγάλος μας πρωταγωνιστής θα κάνει 1956 και ένα χρόνο αργότερα θα κάνει και την πρωτόλεια εμφάνισή του στην μεγάλη οθόνη με την ταινία «Μαρία η Πενταγιώτισσα». Σε μικρό χρονικό διάστημα θα αναγνωριστεί καλλιτεχνικά ως κορυφαίος πρωταγωνιστής – ζεν πρεμιέ και έκτοτε θα ακολουθήσει η καταιγιστική παρουσία του στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Όπως πραναφέραμε πολλές απο τις 110 ταινίες στις οποίες συμμετείχε ο Ανδρέα Μπάρκουλης, αποτιμώνται στις μεγάλες στιγμές του ασπρόμαυρου ελληνικού κινηματογράφου. Ενδεικτιά αναφέρουμε τις : «Διακοπές στην Αίγινα» (1958), «Ο Μιμίκος και η Μαίρη» (1958), «Η Μουσίτσα» (1959), «Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα» (1958), «Το Δόλωμα» (1964), «Μην είδατε τον Παναή» (1962), «Τζένη Τζένη» (1965),  «Μια τρελή τρελή Σαραντάρα» (1970), «Ησαΐα μη Χορεύεις» (1969) κ.α.

Μετά την κορύφωση της κινηματογραφικής και θεατρικής του παρουσίας, ο Ανδρέας Μπάρκουλης, επιχείρησε μια τομή στην σταδιοδρομία του, αποζητώντας καριέρα στο τραγούδι στην Αμερική, που τελικά δεν εστέφθη με επιτυχία. Επανέκαμψε στην Ελλάδα και σιγά-σιγά ξαναβρήκε τον βηματισμό του στα κινηματογραφικά και θεατρικά μας δρώμενα. Τα τελευταία χρόνια έχει αποσυρθεί απο την ενεργό καλλιτεχνική δραστηριότητα και απολαμβάνει τη θαλπωρή της γυναίκας του, αλλά και του νεαρού γιού του, στους οποίους διοχετεύει όλη την αγάπη και την ευαισθησία του. Ενώ τον κατευοδώνει πάντα η αγάπη και ηθική επιδοκιμασία του καλλιτεχνικού μας κοινού, που στο πρόσωπό του βλέπει τον αξεπέραστο ζεν πρεμιέ της δεκαετίας του ΄70. Τον άνθρωπο που έκανε να δονούνται ολες οι γυναικείες μαθητικές καρδιές και να ξεσπά σε εκδηλώσεις λατρείας στο πρόσωπό, του όλος ο γυναικόκοσμος !!!

Πλούσιο ταλέντο, δυνατό λυρικό κύτταρο, ζεστή μελωδική φωνή, μεσογειακό ταμπεραμέντο και αρμονία στην κίνηση, αλλά και μια αξεπέραστη φυσική ομορφιά, ήταν τα στοιχεία που συνέθεσαν την εξαίρετη καλλιτεχνική ταυτότητα του μοναδικού Ανδρέα Μπάρκουλη. Πόσο ωραίος είναι αυτός ο ψηλός, που συνέγειρε με τις ερμηνείες του τον γυναικείο κόσμο και κατέστησε την παρουσία του κοινωνικό σύνθημα ; Και πόσο γλυκά έρχεται στα αυτιά μας η ιαχή «Κορίτσια ο Μπάρκουλης» !!! Το παρόν κείμενο έχει δημοσιευθεί στις εφημερίδες της Ηλείας «ΠΑΤΡΙΣ» και «ΑΥΓΗ» και σε περιοδικά πολιτιστικού χαρακτήρα.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Άγιος Δημήτριος, ο «Λουμπαρδιάρης»

Άγιος Δημήτριος, ο «Λουμπαρδιάρης»

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Έχοντας την αισθητική επικουρία του έξοχου φυσικού περιβάλλοντος του λόφου του Φιλοπάππου, περίτεχνη αρχιτεκτονική δομή, αλλά και φέροντας το βαρύτιμο ιστορικό φορτίο εθνικών μνημών, ο Άγιος Δημήτριος ο Λουμπαρδιάρης συνιστά ένα από τα σπουδαία ορθόδοξα μνημεία της Αθήνας. Κατά μια ιστορική εκδοχή ο ναός οικοδομήθηκε στα χρόνια της τουρκοκρατίας, κατά μια άλλη θεωρείται αρχαιότερος του 9-ου πιθανώς αιώνος. Χωροταξικά ο ναός στο λόφο του Φιλοπάππου είναι παράπλευρα στα υπολείμματα του «Δίπυλου υπέρ των Πυλών». Δηλαδή στην νότια πύλη του Διατειχίσματος, του τοίχους που κατασκεύασαν οι Αθηναίοι τον 4-ου π.Χ αιώνα για να αμυνθούν από τους Μακεδόνες. Σε ότι αφορά την ονοματοδοσία του ναού «Λουμπαρδιάρης» και με βάση μια ιστορική παράδοση που αναδείχθηκε από τον σπουδαίο ιστοριοδίφη συγγραφέα και Αθηναιογράφο Δημήτριο Καμπούρογλου – έχει γράψει και σπουδαία βιβλία για την λαογραφία και την ιστορική ταυτότητα της Αθήνας – ο ναός ονοματοδοτήθηκε Λουμπαρδιάρης από την απόπειρα του αιμοσταγούς και αδυσώπητου αγά των Αθηνών Γιουσούφ να βομβαρδίσει τον ναό του Αγίου Δημητρίου στις 25 Οκτωβρίου του 1658, παραμονή του Αγίου Δημητρίου, με ένα μεγάλο κανόνι – «λουμπάρδα» που είχε εγκαταστήσει στα Προπύλαια.

Πάραυτα το αποτρόπαιο εγχείρημα του Γιουσούφ απετράπη με θαύμα που έκανε ο Άγιος Δημήτριος. Λίγο πρίν γίνει ο ειδεχθής βομβαρδισμός, ξέσπασε δυνατή βροχή – ξαφνική με αστραπές, μια εκ των οποίων έπληξε την πυριτιδαποθήκη που ήταν δίπλα στα Προπύλαια, καθώς και όλους τους στρατιώτες της ευρύτερης περιοχής. Από τότε ο Άγιος Δημήτριος έλαβε το προσωνύμιο «Λουμπαρδιάρης». Να σημειώσουμε εδώ ότι την σπουδαία αυτή ιστορική μνήμη είχε καταγράψει κατά την παραμονή του – περιήγηση στην Αθήνα, ο Γάλλος γιατρός και αρχαιολόγος Jacob Spon, που κατήγετο από την Λυών και την διέσωσε με το πάθος και τις σπουδαίες ιστοριοδιφικές του έρευνες για την Αθήνα, ο Δημήτριος Καμπούρογλου. Συνυφασμένη όμως με την βαρύτιμη και μακραίωνη ιστορική πορεία του ναού, είναι και μια ακόμα θεολογική μνήμη. Σύμφωνα με αυτήν στον ναό ιερουργούσε ως εφημέριος ο Νεομάρτυρας Ραφαήλ, ο οποίος μαρτύρησε από τους Τούρκους στις 9 Απριλίου 1463 μαζί με τους Νικόλαο κα Ειρήνη στη Θέρμη τη Λέσβου. Παράλληλα συνδεδεμένος με τον ναό, σύμφωνα με την ίδια μνήμη, είναι και ο Άγιος Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως, που προσευχόταν και συμμετείχε στις λειτουργίες του ναού.

Σε ότι αφορά την αρχιτεκτονική τεχνοτροπία της εκκλησίας, είναι θολωτή, μονόκλιτη, βασιλική, με ημικυκλική οροφή καλυμμένη με πέτρινες πλάκες. Στην δυτική πλευρά του ναού, σε ύστερους χρόνους από την κατασκευή του έλαβε επέκταση. Τελικά την υφιστάμενη σημερινή του μορφή έλαβε ο ναός το διάστημα 1951-57, όπου και έγιναν εργασίες συντήρησης και αισθητικές παρεμβάσεις, από το διακεκριμένο αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη. Στον Πικιώνη οφείλεται και η εξωτερική μορφή του ναού, όπου και δεσπόζει αισθητικά το κράμα ποικίλων σπαραγμάτων από μάρμαρο και κεραμικά, με απεικονίσεις βυζαντινού και αρχαϊκού χαρακτήρα.

Σε ότι αφορά το εσωτερικό του ναού είναι επενδυμένος με αξιόλογες αγιογραφίες, που όμως υπέστησαν σοβαρές ζημιές στο διάβα του χρόνου. Κατά την διάρκεια της συντήρησης του 1955 από τον Πικιώνη απεκαλύφθησαν σημαντικές βυζαντινές τοιχογραφίες του 1735 κάτω από τις νεώτερες, οι οποίες τελικά συντηρήθηκαν με σύγχρονες τεχνικές το διάστημα 1987-1992. Σημειώνουμε ακόμα ότι στο περίτεχνο κτιστό τέμπλο, είναι σμιλευμένο με βυζαντινά γράμματα τα κοντάκιο των θυρανοιξίων της 13-ης Σεπτεμβρίου. Η κατάσταση συνολικά των τοιχογραφιών είναι βεβαρυμμένη και έχουν πολλά κενά. Μετά δυσκολίας μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, την Θεοτόκο, τον Άγιο Σπυρίδωνα, τους Αθηναίους μάρτυρες Βαρνάβα και Σωφρόνιο. Στο ιερό υπάρχει η Πλατυτέρα και στον νάρθηκα ο Ιησούς και ο Άγιος Δημήτριος. Στον ναό ακόμα έχουν διασωθεί τμήματα αρχαίων μελών. Ένας αρχαίος κίονας επι του οποίου εδράζεται η Αγία Τράπεζα και δυο ακόμα επιτάφιοι κιονίσκοι στον αύλειο χώρο του ναού. Ο Άγιος Δημήτριος ο Λουμπαρδιάρης αποτελεί ένα ακόμα σπουδαίο ορθόδοξο μνημείο της πόλης, όπου οι Αθηναίοι περιβάλλοντάς το με ευλάβεια και αγάπη, το επιλέγουν κατά κόρον για τους γάμους και τα βαφτίσια τους. Το παρόν κείμενο μου έχει δημοσιευθεί και στην εφημερίδα "Χριστιανική".

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                        


Σάββατο, 11 Ιουνίου 2016

«Μπουρλότο», στον μάταιο τούτο κόσμο …. !!!!

«Μπουρλότο», στον μάταιο τούτο κόσμο …. !!!!

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Ποιος αλήθεια, δεν γέλασε με την ψυχή του, ποιος δεν αισθάνθηκε από εμάς ανείπωτη ηθική έξαρση, με το μοναδικό χιούμορ και ταμπεραμέντο, της έξοχης κωμικού μας Σαπφούς Νοταρα, που δονούσε τις καρδιές μας, με την χαρακτηριστική αγριοφωνάρα της. «Λαλάκη», «Μπουρλότο», «Σόδομα και γόμορα και γενίκαμε» !!!! είναι μερικές από τις αλησμόνητες ατάκες της μοναδικής Σαπφούς Νοταράς, που αποτύπωσαν αδρά το καλλιτεχνικό της γονιδίωμα στην καλλιτεχνική μας σκηνή και πέρασαν έκτοτε ανεξάλειπτα στην καρδιά μας.

Και όμως αυτή η τόσο ζωντανή, η διάστικτη από ηθική δύναμη και ηθική δίψα για ζωή Σαπφώ, ήταν ένας μοναχικός άνθρωπος, που έβρισκε την ηθική θαλπωρή μέσα στα βιβλία και τα αναγνώσματά της και σε λίγους μόνον φίλους που μετριούνταν στα δάχτυλα, όπως ο σπουδαίος ζωγράφος μας και διανοούμενος Γιάννης Τσαρούχης. Παρότι στα νιάτα της έζησε και βίωσε δυνατά τον έρωτα, στην δύση της ζωής της είχε επιλέξει την πικρή μοναξιά, χωρίς να έχει δημιουργήσει οικογένεια. Υπήρξε για την εποχή της πολύ μορφωμένη και είχε μάλιστα τελειώσει και την Ανωτάτη Βιομηχανική Πειραιώς, εκκινώντας καριέρα ως τραπεζικό στέλεχος. Πάραυτα σύντομα την κέρδισε τα θέατρο και ο κινηματογράφος, όπου και διέλαμψε κάνοντας καριέρα ως δευτεραγωνίστρια. Έπαιξε σε πλήθος ασπρόμαυρων ταινιών, που συναποτελούν και με την παρουσία της, το ατίμητο πολιτισμικό κεφάλαιο του μεταπολεμικού μας κινηματογράφου. 

Στα στερνά της καλλιτεχνική της παρουσίας, ο μονάκριβος φίλος της Γιάννης Τσαρούχης, εκπλήρωσε το μεγάλο της όνειρο να παίξει σε τραγωδία. Ενώ ο μεγάλος μας σκηνογράφος και ζωγράφος, προσδοκούσε να ανεβάσει και παράσταση με κεντρική πρωταγωνίστρια την έξοχη Σαπφώ  Νοταρά. Πάραυτα το προκεχωρημένο της ηλικίας της, δεν της επέτρεπε να αποστηθίσει τα λόγια του πρωταγωνιστικού της ρόλου. Και έτσι αναλώνονταν στην αγάπη και την ηθική ζεστασιά τα φιλίας του Γιάννη Τσαρούχη και στα αγαπημένα της βιβλία, για να «ξεγελά» την πικρή μοναξιά της.

Στις 11 Ιουνίου του 1985, η αξέχαστη Σαπφώ  Νοταρά εκδήμησε από την ζωή, μόνη και λησμονημένη στο ταπεινό της σπίτι που διέμενε, στην Πλατεία Κουμουνδούρου. Την βρήκαν νεκρή μετά από δυο ημέρες, στην κλασική της θέση στο σπίτι, με έναν τσιγάρο σβησμένο στο χέρι.

Είχε πεί η έξοχη ηθικά και πολυαγαπημένη μας Σαπφώ Νοταρά, «μπουρλότο», στον μάταιο και γεμάτο ηθική παγωνιά φθαρτό μας κόσμο !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

Θρηνωδία και άφατος πόνος στο Δίστομο, ποτέ πιά φασισμός …

Θρηνωδία και άφατος πόνος στο Δίστομο, ποτέ πιά φασισμός …

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Ήταν μια αλγεινή μέρα σαν την σημερινή στις 10 Ιουνίου 1944, όταν ελάμβανε χώρα στο τραγικό Δίστομο, μια από τις φρικιαστικότερες σφαγές των Ναζί στην Ελλάδα, μεσούσης της ναζιστικής κατοχής. Στα πλαίσια των εκκαθαριστικών επιχειρήσεών τους, γερμανικά στρατεύματα εισήλθαν στο Δίστομο και εκδηλώνοντας όλη τους την ηθική βαρβαρότητα, προέβησαν σε ανείπωτες φρικαλεότητες, που όμοιές του λίγες φορές έχουν διαπραχθεί στην Ιστορία. Έσφαξαν γέρους ανυπεράσπιστους και γυναίκες, λόγχισαν εγκυμονούσες γυναίκες και αποκεφάλισαν βρέφη, σκότωσαν όλους τους μαθητές του δημοτικού σχολείου, πυρπόλησαν σχεδόν όλα τα σπίτια, έσφαξαν τον  ιερέα του χωριού και πέταξαν αδιακρίτως αλλού το κεφάλι του και κατέστησαν το χωριό κρανίο τόπου, αφήνοντας στο τραγικό Δίστομο, ανεξίτηλη τη σφραγίδα του πόνου και του οδυρμού. 228 νεκροί εκ των οποίων 117 γυναίκες και 111 άνδρες – ανάμεσα του 53 παιδιά κάτω των 16 χρονών – ήταν ο τραγικός απολογισμός, των ανείπωτων σε ηθική βιαιότητα εγκλημάτων της ναζιστικής θηριωδίας.

Έτσι το Δίστομο πέρασε στα ματωμένα σύμβολα της ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα, αλλά και στα ειδεχθέστερα ηθικά μνημεία των εγκλημάτων του Χίτλερ και των συνοδοιπόρων του. Χαρακτηριστική του άφατου πόνου και της ηθικής θλίψης που σκόρπισε η ναζιστική θηριωδία στο τραγικό Δίστομο, είναι και η παρακάτω αναφορά της εποχής «Σκότωσαν αδιάκριτα, γέρους, μωρά, εξαμηνίτικα, γριές, τα παιδιά του σχολείου (όλα στην αίθουσα του σχολείου) κι αυτόν τον παπά. Βρέθηκαν όλες σχεδόν οι γυναίκες σχισμένες με ξίφος ή μαχαίρι από τα γεννητικά τους όργανα μέχρι το στήθος, βρέθηκαν γυναίκες με κομμένους τους μαστούς, ξεκοιλιασμένες με τα παιδιά στην αγκαλιά τους, βρέθηκαν μικρά παιδιά σφαγμένα και ξεκοιλιασμένα και τα έντερα περασμένα στο λαιμό. Του παπά του κόψαν το κεφάλι και το είχαν πεταμένο μακριά από το πτώμα του. Ολόκληρες οικογένειες σφαγιάστηκαν… Ολα τα σπίτια ληστεύτηκαν… Πολλοί κάτοικοι τρελάθηκαν και υπάρχουνε πολλοί τραυματισμένοι…».

Αλλά και το τραγικό επιμύθιο της όλης ιστορίας !!! το ματωμένο Δίστομο δεν δικαιώθηκε από την διεθνή δικαιοσύνη, για τα ειδεχθή εγκλήματα που διέπραξαν εις βάρος του οι ναζί. Οι κάτοικοι του Διστόμου το 1997 προσέφυγαν στο Πρωτοδικείο Λειβαδιάς (137/1997) για δικαστικές αποζημιώσεις, το οποίο και υποχρέωσε με την ιστορική απόφασή του, το γερμανικό δημόσιο, να καταβάλλει αποζημιώσεις στους συγγενείς τω θυμάτων. Και το 2000 ο Άρειος Πάγος, (11/2000) απέκρουσε τα γερμανικά επιχειρήματα περί ετεροδικίας, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, και  κατέστησε αμετάκλητη και εκτελεστή την απόφαση του Πρωτοδικείου Λειβαδιάς, η οποία και διέτασσε τη δήμευση της περιουσίας του γερμανικού δημοσίου στην Ελλάδα.

Το επιχείρημα της ετεροδικίας εξώθησε τους κάτοικους του Διστόμου να προσφύγουν στα ιταλικά δικαστήρια για να διεκδικήσουν τις αποζημιώσεις τους, όπου και δικαιώθηκαν στα δικαστήρια της Φλωρεντίας. Εν τέλει Ιταλία και Γερμανία συμφώνησαν να παραπέμψουν την μεταξύ τους δικαστική διαφορά στις 18 Νοεμβρίου του 2008, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στο οποίο η Γερμανία παρέθετε το επιχείρημα, ότι η Ιταλία, δεν σεβάστηκε το δικαίωμα της δικαιοδοτικής ασυλίας (ετεροδικία) της. Και τελικώς με στρεβλό εν τέλει τρόπο, το Δικαστήριο τα Χάγης «δικαίωσε» την Γερμανία !!!! με το επιχείρημα ότι η Ιταλία, «παράνομα» επέτρεψε την διενέργεια δικαστηρίων, προκειμένου το Βερολίνο να καταβάλει αποζημιώσεις στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στην Ελλάδα. Η κατακλείδα της αδικαίωτης δικαστικής προσπάθειας των τραγικών θυμάτων του Διστόμου, ήταν ότι με «δικαστικά τερτίπια» απέναντι στις αλήστου μνήμης φρικαλεότητες που διέπραξαν οι ναζί στην κατοχική Ελλάδα, κατίσχυσαν οι δικαστικοί τύποι και όχι η ΟΥΣΙΑ, που είναι τα απαράγραπτα από την ιστορία εγκλήματα και οι ειδεχθείς φόνοι, που διέπραξαν τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.

Όλη η Ελλάδα υποκλίνεται ευλαβικά, την ιερή σημερινή ημέρα ιστορικής μνήμης, στο τραγικό Δίστομο, που υπήρξε ματωμένο σύμβολο αντίστασης του λαού μας κατά της παρανοϊκής ιμπεριαλιστικής μηχανής του Χίτλερ και καλεί κάθε δημοκρατικό πολίτη, από όποιο μετερίζι και αν βρίσκεται, να πει ένα βροντερό ΟΧΙ στον ΦΑΣΙΣΜΟ και στους χθεσινούς και σημερινούς συνοδοιπόρους του !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, θα είναι υποψήφιος Βουλευτής της «Ένωσης Κεντρώων» στην Α΄Αθηνών.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

Διάστικτοι από φιλότητα, με τον Δήμαρχο και τον Πρόεδρο !!!

Διάστικτοι από φιλότητα, με τον Δήμαρχο και τον Πρόεδρο !!!

Είναι κάποιες φορές στο δύσβατο πολιτικό μας πεδίο, που υποχωρούν οι πολιτικοί ανταγωνισμοί και οι αντιπαραθέσεις και κατισχύει, η αγάπη και η ανθρώπινη φιλότητα. Σ΄ αυτή την έξοχη ηθική νόρμα υπακούει και η σχέση που διαμορφώσαμε με τον ηθικά ευγενή και πολιτικά ευπρεπή Δήμαρχο Αθηναίων κ-ο Γιώργο Καμίνη. Καίτοι υπήρξαμε πολιτικά αντίπαλοι στην αυτοδιοικητική μας σκηνή και ο Γιώργος Καμίνης αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές, ο Δήμαρχος Αθηναίων, μας τίμησε πολιτικά, εμπιστευόμενος στον κραταιό Χρήστο Τεντόμα την προεδρία του Οργανισμού Πολιτισμού, Νεολαίας και Άθλησης του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) και σε εμένα την καθόλα τιμητική θέση του Μέλους του Δ.Σ. του μεγαλύτερου Πολιτισμικού Οργανισμού της χώρας. Δίνοντας μας συνάμα με υψηλό ήθος και τους απαιτούμενους βαθμούς ελευθερίας – σε πολιτικό επίπεδο – να χαράξουμε ανεμπόδιστα τις πολιτισμικές μας πολιτικές και παρεμβάσεις, για την πολιτισμική ανασυγκρότησης της πόλης.

Με τον αδελφικό φίλο και πρόεδρο του ΟΠΑΝΔΑ κ-ο Χρήστο Τεντόμα, έχουμε αναπτύξει μιαν ευρυδιάστατη συνεργασία στο Δ.Σ. του ΟΠΑΝΔΑ, για τον πολιτισμικό και αθλητικό ιστό της πόλης, με όραμα ευγενές, που ήδη αποδίδει τους γλυκείς της καρπούς, προσφέροντας στους Αθηναίους και τις Αθηναίες, μοναδικές στιγμές ηθικής και πολιτισμικής ανάτασης. Υλοποιώντας συναυλίες –έντεχνης, λαϊκής, κλασικής και δημοτικής –μουσικής, θεατρικά δρώμενα, εικαστικές εκθέσεις, ομιλίες και ημερίδες, αθλοπαιδιές, ποδηλατοδρομίες, λογοτεχνικές βραδιές, αφιερώματα στο βιβλίο και πλήθος άλλες πολιτισμικές παρεμβάσεις, που μυροβολούν πολιτισμό, ήθος και ελληνικό φώς.
Με κεντρικό και απώτερο στόχο, να σφυρηλατήσουμε την ηθική ενότητα των Αθηναίων πολιτών – που μαστίζονται από την απερίσταλτη μνημονιακή κρίση- να τους ανατείνουμε πολιτισμικά προσφέροντας τις μοναδικές, πολύχρωμες και πολυποίκιλες εκφάνσεις του ελληνικού πολιτισμού, αλλά και να ζωντανέψουμε και πάλι το ζωογόνο και πολυδύναμο ηθικά κύτταρο της κοινωνικής ζωής, την ΓΕΙΤΟΝΙΑ, σε κάθε συνοικία της πόλης.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς σεβαστέ μου Δήμαρχε Γιώργο, αγαπημένε μου και μονάκριβε φίλε, πρόεδρε του ΟΠΑΝΔΑ Χρήστο. Με την αγάπη σας και την ηθική εμπιστοσύνη σας , καταθέτω και εγώ την προσωπική πολιτιστική μου μαρτυρία στην πόλη. Σας ΑΓΑΠΩ πολύ !!!!

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
www.panosavramopoulos.blogspot.gr