Google+ Followers

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

«Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο». Η πτώση της βασιλεύουσας

 «Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο». Η πτώση της βασιλεύουσας

 Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Αιώνες μετά την πτώση της η βασιλεύουσα, στις καρδιές, τον νού και την ψυχή των ελλήνων, αποτελεί τον κεντρικό αλυτρωτικό  πόθο του γέννους. Εκφραζόμενο μέσα απο τα χείλη του λαούς μας, με παραδόσεις, δοξασίες, μύθους και ευχές. «Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας, θα ΄ναι» (Δημοτικό τραγούδι), «Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο» (Δημοτικό του Πόντου), «Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς θα ξυπνήσει και θα απελευθερώσει τη Ρωμιοσύνη» (λαϊκός μύθος). Καλώντας στον υπερπάντων αγώνα τους υπερασπιστές της βασιλεύουσας ο ηρωικός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, κάλεσε με απαράμιλλη αυτοθυσία και ηρωϊσμό, όλους τους κατοίκους της πόλης, λαό, κλήρο, αγρότες, εμπόρους και ανθρώπους των γραμμάτων, να μην λυπηθούν τη ζωή τους και να πέσουν μαχόμενοι για τα ιερά και τα όσια του γέννους, που για αιώνες υπήρξαν η πνευματική και ηθική ικμάδα του λαού μας, στην αχανή λεωφόρο του χρόνου. Και με τον πύρινο λόγο του που τρυπούσε σαν πύρινη ρομφαία τις καρδιές των ηρωικών υπερασπιστών της πόλης, έθρεψε για αιώνες στην ιστορική συνείδηση και την μνήμη του λαού μας, τό όραμα για την ανάκτηση της θρυλικής Ρωμανίας. Και μέσα απο αυτό το ηρωικό ορόσημο της πτώσης της Κωνσταντινούπολης, άντλησαν οι Έλληνες την ηθική δύναμη στα χρόνια που τους σκίαζε το έρεβος και ο «απαραδειγμάτιστος ζυγός» της οθωμανικής δουλείας, για να οργανώσουν και να υλοποιήσουν τον αγώνα της εθνεγερσίας. Το εμπνευσμένο δημοτικό τραγούδι «Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι», έγινε ένα παλίμψηστο ανάστασης του σκλαβωμένου γέννους, προκειμένου να ανακτήσει τις δυνάμεις του για την εθνική και κοινωνική του ελευθερία. Και ακόμα και σήμερα, που περισσότερο απο ποτέ επιβάλλεται ο ελληνισμός να ανασυγκροτηθεί και να εξέλθει απο τις επικίνδυνες ατραπούς της ηθικής και πολιτικής χαύνωσης, στις οποίες τον οδήγησαν η ευμάρεια της ύλης, ο ξέφρενος καταναλωτισμός, ο δεσποτισμός της μηχανής και η ηθική του απομάκρυνση απο τα ιδεώδη του έθνους, τα λόγια του εθνομάρτυρα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ηχούν σαν ένας νέος θούριος της ελευθερίας.Θα πεί στον ιστορική του ομιλία πρός τους υπερασπιστές ο Παλαιολόγος «Το δε την Πόλιν σοι δούναι ούτε εμόν εστί ούτ΄άλλου τινός των κατοικούντων ενταύθα΄ πάντες γαρ αυτοπροαιρέτως αποθανούμεθα και ου φεισόμεθα της ζωής ημών». Και σε μετάφραση «Δεν θα λυπηθούμε τη ζωή μας, αλλά όλοι, με τη θέλησή μας θα πολεμήσουμε για την πατρίδα μας, την Πόλη, μέχρι θάνάτου, γιατί δεν έχουμε δικαίωμα, να την παραδώσουμε σε εσένα (Μωάμεθ), ούτε εγώ ούτε κανείς άλλος που κατοικεί σ΄αυτή».

Η πτώση της βασιλεύουσας και συνακόλουθα της βυζαντινής αυτοκρατορίας (Ρωμανίας) μπορεί να θεωρείτο αναμενόμενη, με την έννοια ότι υπέκοιτο και αυτή στους νόμους της φθοράς και της τριβής απο τον πανδαμάτορα χρόνο, όλων των μεγάλων ιστορικά αυτοκρατοριών, που χάνουν προϊόντος του χρόνου, την εσωτερική τους συνοχή, την εθνολογική τους ομοιογένεια, την οικονομική τους αυτοδυναμία, το κοινό πολιτισμικό τους όραμα και την εθνική παιδεία, που είναι τα κεντρικά στοιχεία συνοχής μιας μεγάλης γεωγραφικής-πολιτικής ένωσης αυτοκρατορίας. Η παράδοση και ο πολιτισμός  όμως των αμιγώς Ελλήνων της πόλης, συνετέλεσαν στο να αποτελέσουν τα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς, χρόνια ηθικής δοκιμασίας των Ελλήνων, εθνικής κριτικής για την αναζήτηση των πολιτισμικών σταθερών του γέννους, μετάνοιας για την απομάκρυνση απο τον μεγάλο εθνικό συνεκτικό ιστό της πίστης και της Ορθοδοξίας, αφού ο παπισμός είχε εισδύσει στην αυτοκρατορία και συνέβαλε στην αλλοτρίωση της πίστης μας και εν τέλει στο να τον οδηγήσουν στην ηθική μεγαλουργία του ’21 και στην ανάκτηση της ελευθερίας. Όμως αξίζει σήμερα αιώνες, μετά απο το μεγαλύτερο ιστορικό μας ορόσημο, να δούμε με κριτική ματιά τα γεγονότα που οδήγησαν στην πτώση της βασιλεύουσας και να αποτελέσει αυτή ένα διαχρονικό μήνυμα εθνικού φρονιματισμού των ελλήνων, για να μην ενσκήψουν στο ευγενές - απο την αδέκαστη ιστορική μοίρα – έθνος των ελλήνων και άλλες συμφορές. Οι παράμετροι που συνετέλεσαν έτσι στην αποδόμηση της αυτοκρατορίας της Ρωμανίας είναι :

(1) Της άλλωσης της πόλης είχαν προηγηθεί μερικά δραματικά γεγονότα που «προετοίμαζαν» σταδιακά την τραγωδία του γέννους. Με αφετηρία την πρώτη πτώση της πόλης στην αλήστου μνήμης Μάχη του Μαντζικέρτ το 1071 μ.Χ. είχε απο τον 11-ο αιώνα στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολής, με κέντρο την Μικρά Ασία, κάνει δυναμικά την εμφάνισή του το Μουσουλμανικό τόξο, με την κατάκτηση μεγάλων χριστιανικών-Ορθόδοξων περιοχών, απο τους Σελτζούκους, Τούρκους. Και το γεγονός αυτό, θα ακολουθηθεί απο την σύσταση τουρκικών κρατιδίων και τον επακόλουθο εξισλαμισμό τους, είτε εθελοντικά, είτε βίαια. Και ο εθελοντικός εξισλαμισμός, όπως ευλόγως θα αναρωτάται ο αναγνώστης, ήταν απόρροια της ληστρικής φορολογίας, που επέβαλαν οι βυζαντινοί μεγαλογαιοκτήμονες στις μικρές ελεύθερες ιδιοκτησίες, είτε στην ειδεχθή εξάρτηση, σε όσους ήταν καθολικά εξαρτημένοι απο αυτούς. Για αυτές τις κατηγορίες των κατοίκων, η επιλογή του Ισλάμ, συνιστούσε λύτρωση απο την χυδαία εκμετάλλευση την οποία υφίστατο, όπως επίσης και η επιλογή κρυφά του χριστιανισμού, αφού ο παπισμός είχε εισδύσει σε όλα τα εδάφη της Ρωμανίας.

(2) Ακόμα ελάμβαναν χώρα πλήθος απο επιγαμίες  μεταξύ Τούρκων ηγεμόνων και Βυζαντινών πριγκιπισσών ή και συμμαχίες μεταξύ Βυζαντινών και Τούρκων, εναντίον άλλων Χριστιανών και Τούρκων, με αποτέλεσμα μεσομακροπρόθεσμα να αλλοτριωθεί το ελληνοχριστιανικό ιδεώδες της αυτοκρατορίας, που αποτελούσε τον κεντρικό συνεκτικό της ιστό.

(3) Ενώ θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι στα χρόνια που προηγήθηκαν της πτώσης της βασιλεύουσας, πλήθος απο εμφύλιες συρράξεις για την διεκδίκηση του αυτοκρατορικού θρόνου, αλλά και ενδοχριστιανικοί πόλεμοι μεταξύ των λαών των Βαλκανίων, με ένα παρεπόμενο χάσμα μεταξύ της πολιτικής ελίτ και του λαού, υπέσκαπταν διαρκώς την ενότητα και την συνοχή της αυτοκρατορίας.  Εδώ καθοριστικό ρόλο είχε διαδραματίσει η παπική εκκλησία, που στο όνομα μιας δήθεν αποστολής δυτικών, φράγκικων και λατινικών δυνάμεων, για να αποκρουστούν οι Τούρκοι του Μωάμεθ, επεχειρείτο η αλλοτρίωση του ορθόδοξου χριστιανικού δόγματος στην αυτοκρατορία και η σταδιακή υποκατάστασή του απο τον καθολικισμό. Ωστόσο η προοπτική αυτή ήταν δόλια, αλλά και ανυπόστατη και αν ακόμα υποθέσουμε ότι θα θυσίαζαν οι χριστιανοί την πίστης του, ασπαζόμενοι τον  καθολικισμό, για να διασώσουν την ελευθερία τους. Το ιστορικό προηγούμενο της άλωσης της Πόλης απο τους Σταυροφόρους το 1204, που σφετερίζονταν το χριστιανικό όνομα, έπειθε για το αντίθετο. Στην πραγματικότητα η Δύση, επισκοπούσε υλικά και κοσμικά συμφέροντα μακριά απο το αληθές ιδεώδες της Ορθοδοξίας, είχε καταβληθεί απο το σύνδρομο της απληστίας και του εγωισμού και ποτέ αληθινά, δεν θα προσέτρεχε την Χριστιανική βασιλεύουσα, στην προάσπιση της ελευθερίας της.

(4) Μια ακόμα παράμετρος που δραματικά έγειρε την πλάστιγγα για την πτώση της πόλης, ήταν η σοβαρή αμυντική της εξασθένηση. Ο στόλος ο οποίος συνιστούσε τον κεντρικό αμυντικό θώρακα της πόλης, σταδιακά παρηχωρείτο μέσω του εμπορίου και της ναυτιλίας, στις μεγάλες ιταλικές αποικιοκρατικές πόλεις της Γένουας και της Βενετίας.

(5) Τέλος στις κοινωνικές και πολιτικές παραμέτρους, που δρομολόγησαν την αποδόμηση της αυτοκρατορίας του Βυζαντίου-Ρωμανίας, θα πρέπει εμφατικά να τονίσουμε, τα σοβαρότατα λάθη και την ηθική αλλοτρίωση της ηγεσίας της εκκλησίας στην βασιλεύουσα. Μιας ηγεσίας που βουτηγμένη στην ιδιοτέλεια, την απόκτηση πλούτου και στην συγκέντρωση κοσμικής εξουσίας και δόξας, εκφυλίστηκε απο τις κεντρικές κατευθυντηρίους του μαρτυρικού μηνύματος του Χριστού, που ήταν η αγάπη, η προσφορά και η αρωγή πρός τον πλησίον.Όλα τούτα είχαν συμβάλει στον εκμαυλισμό και στην ηθική κατάπτωση του λαού της αυτοκρατορίας, που χωρίς έρμα και ηθικό προσανατολισμό, βυθίζονταν και αυτός στο τέλμα της ηθικής χαύνωσης και στην υπερχειλική ικανοποίηση και μόνο – χωρίς πλέον στόχους και ιδανικά – υλικών οραμάτων.

Ωστόσο σήμερα που ο ελληνισμός έχει εγκλωβιστεί στις επικίνδυνες ατραπούς της χρεοκοπίας και της φαλκίδευσης με έμμεσο τρόπο των εθνικών του δικαίων, ο εορτασμός του μεγαλύτερου ιστορικού οροσήμου του ελληνισμού, δεν πρέπει να αρκεσθεί σε έναν στείρο και μόνο επετειακό χαρακτήρα. Πρέπει να αποτελέσει ένα νέο εγερτήριο θούριο του λαού μας, που θα τον ψυχώσει απο άκρη σε άκρη, κάθε σπιθαμής ελληνικής γής, στην μεγάλη πανστρατιά αποτίναξης της οικονομικής και εθνικής μας συνάμα υποδούλωσης. Να αντιπαλαίψει με όλην του την ηθική και πνευματική ικμάδα, την οικονομική του χειραγώγηση και την αλλοτρίωση του απο τις μεγάλες αξίες και αρετές του γένους. Αντίπερα στο φοβερό ΔΝΤ, που με την έλευσή του ισοπέδωσε τους λαούς και τους κατέστησε θλιβερά ερείπια, αλλά και στις οικονομικές ελίτ και ολιγαρχίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αντί να προτάσσουν, την κοινή οικονομική και ηθική ευημερία των λαών, την  διεθνή συνεννόηση και την ειρήνη, προωθούν αδίστακτα τον απεχθή και αδυσώπητο πλουτισμό τους. Υπονομεύοντας ακόμα σταθερά και με πλήθος απο ύπουλα σύγχρονα μέσα και τεχνικές πειθούς και προπαγάνδας, την τιμαλφή πολιτισμική μήτρα των Ελλήνων στο ιστορικό δικηνεκές, την Ορθοδοξία. Αυτά είναι τα νέα ηθικά και πολιτικά προτάγματα που υπαγορεύει ο ιστορικός εορτασμός της πτώσης της Ρωμανίας. Που και αυτή βυθισμένη τότε στις έριδες, στην σειρήνες της χλιδής, του πλούτου και κάθε κοσμικής απόλαυσης, αποπροσανατολισμένη έντεχνα απο την Ορθοδοξία, υπο την επήρεια των ιντριγκών της παπικής εκκλησίας και της δήθεν αποστολής βοήθειας απο αυτήν, έχασε τον ηθικό προσανατολισμό της, απόλεσε την πίστη της στον Χριστό και τις κλασικές αξίες αρετής της φυλής και οδηγήθηκε αναπόδραστα στην ηθική και πολιτική αιχμαλωσία.

Επιβάλλεται έτσι σήμερα να εκσυγχρονίσουμε την Δημόσια Διοίκησή μας βασισμένη στην αξιοκρατία και την  ορθολογική αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού μας. Να αναβαθμίσουμε την Παιδεία μας δίνοντάς της, ηθικό και πατριωτικό προσανατολισμό, εμπνέοντάς της όραμα ευγενές υπηρεσίας του έθνους και της πατρίδας, που παραπαίει σήμερα υιοθετώντας φθηνά και ξεπερασμένα δυτικά πρότυπα πολιτιστικής υποκουλτούρας. Να καταστήσουμε το κράτος μας φιλικό πρός τους πολίτες, που θα τους εμπνέει την αρετή και την προσφορά υπηρεσίας σ΄αυτό. Κράτος-πατρίδα και όχι κέντρο διαφθοράς και υπηρεσίας ξένων επικυρίαρχων οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων.Μόνο τότε μπορεί ο ελληνισμός να ελπίζει και να συμπορευτεί στον μεγάλο αγώνα της πνευματικής άθλησης, με τους άλλους προοδευμένους λαούς της ανθρωπότητας, προσφέροντας και πάλι σ΄αυτήν, ατίμητα δώρα ήθους και πολιτισμού. Τέλος ως ακροτελεύτια παράγραφο τούτο του σημειώματός μας, θα παραθέσουμε τα λόγια του αρχιστράτηγου της εθνεγερσίας μας Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, πρός τους Νέους της Ελλάδος στην Πνύκα, λίγο μετά την απελευθέρωση : «Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος». Στη φωτογραφία επάνω το θρυλικό θωρηκτό μας «Αβέρωφ», καταπλέει στην Σμύρνη στις 4 Απριλίου του 1919. Είναι ώρες μεγαλουργίας του ελληνισμού. Τρία χρόνια αργότερα θα επακολουθήσει η τραγωδία και ο ξεριζωμός των Ελλήνων απο τις πατρογονικές εστίες, της γλυκιάς χαμένης πατρίδας της Σμύρνης. Στα άγια χώματα της οποίας ροδάμισαν ο πολιτισμός και τα γράμματα, συνιστώντας το κέντρο πολιτισμού τότε της ανθρωπότητας. Το παρόν κείμενο, έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες της Ηλείας και σε περιοδικά κοινωνικού προβληματισμού.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄Αναπληρωματικός Βουλευτής των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» στην Α΄Αθηνών.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

Πότε εδαμαλίσθη ο μαθητής;

Πότε εδαμαλίσθη ο μαθητής;
Στα σχολεία τη δεκαετία του 60 διατηρούνταν καρτέλες εμβολιασμού των μαθητών, για την ευλογιά.

Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Μεθυσμένος καπιταλισμός


Ο αληθής «κλοιός» της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής είναι αυτό τούτο το κεφάλαιον. Τούτο παρουσιάζεται ως αρχή και τέλος, ως αίτιον και σκοπός της παραγωγής.
(Δ.Ε. Καλιτσουνάκης)

Στην πάντα έγκυρη ανάλυσή του περί των κοινωνικών τάξεων και της σχέσης τους με τους οικονομικούς νόμους, ιδίως αυτούς που επικρατούσαν στα μέσα του 19ου αιώνα, ο Καρλ Μαρξ κατέληγε πως δυνατός είναι μόνον ο κατέχων τα μέσα μαζικής παραγωγής. Ο επηρεασμός του για αυτή την αξιολογική του κρίση από «το εργοστάσιο», το κλειδί της λειτουργίας της βιομηχανικής επανάστασης, είναι εμφανής. Και, έτσι, εκβιάζει τη λύση τού αινίγματός του αναδεικνύοντας το «προλεταριάτο» ως νέον πανίσχυρο δικτάτορα και φυσικά μονοπωλιακό κάτοχο των μέσων παραγωγής. Όμως η ιστορία τον διέψευσε. Ο συλλογισμός του υπέκρυπτε δύο σφάλματα. Πρώτο, την μη προσδοκώμενη καρκινική γιγάντωση του κεφαλαίου, σε σχέση προς τους άλλους (γη και εργασία) συντελεστές της παραγωγής. Και δεύτερο, την κατάλυση του φυσικού νόμου της «προσφοράς και ζήτησης», μαζί με τις αρετές (ελευθερία, επιθυμία, ικανοποίηση ανάγκης, επιλογή) που εμπεριείχοντο στον νόμο που εκθειάζει ο Άνταμ Σμιθ. 

Γρηγόρης Λαμπράκης 50 χρόνια απο την δολοφονία του ειρηνιστή Βουλευτή ο άνθρωπος, η δολοφονία, η εποχή του

Γρηγόρης Λαμπράκης
50 χρόνια απο την δολοφονία του ειρηνιστή Βουλευτή
ο άνθρωπος, η δολοφονία, η εποχή του


Γράφει ο Πάνος Αβραμόπουλος

Λαμπρός επιστήμονας, με έδρα της υφηγεσίας της Γυναικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, αξεπέραστος πρωταθλητής Ελλάδος στο μήκος, αλλά και Βαλκανιονίκης, διατηρώντας για 23 χρόνια ως το 1959 το πανελλήνιο ρεκόρ στο μήκος με επίδοση 7.37 μ., πρωτοπόρος και εμπνευστής του φιλειρηνικού κινήματος στην Ελλάδα, ιδρύοντας την ομώνυμη «Ελληνική Επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και την Ειρήνη», αλλά και ιδεοφόρος πολιτικός και βουλευτής μέσα απο τις τάξεις της ΕΔΑ, με πολυεπίπεδο και οιστρηλατημένο έργο για την ειρήνη και τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού μας, υπήρξε ο Γρηγόρης Λαμπράκης ένα φωτεινό ορόσημο της ελληνικής κοινωνίας, που κόμισε την ελπίδα, για την ηθική και πολιτική ακεραίωση του πολιτικού μας συστήματος, το οποίο παρέπαιε μέσα στις μετεμφυλιακές κοινωνικές και πολιτικές του στρεβλώσεις και πλήρωσε με την ζωή του δολοφονούμενος – την αλήστου μνήμης νύχτα της 22-ας Μαΐου 1963 στη Θεσσαλονίκη -  το ηθικά ευγενές όραμά του, για μια ελληνική κοινωνία, δίκαιη και δημοκρατική. Πενήντα χρόνια μετά απο την ειδεχθή δολοφονία του «γελαστού παιδιού» απο το παρακράτος της εποχής – όπως πολιτογραφήθηκε στις συνειδήσεις των ελλήνων με το απαράμιλλο τραγούδι των Brendan Behan και Βασίλη Ρώτα, σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, το οποίο πρωτοτραγουδήθηκε απο την Ντόρα Γιαννακοπούλου και αργότερα απο την Μαρία Φαραντούρη και τον Γιώργο Νταλάρα- ο Γρηγόρης Λαμπράκης αποτελεί έναν αδαμάντινο κοινωνικό οδοδείκτη στους διαχρονικούς αγώνες του ματυρικού λαού μας, για ελευθερία, δημοκρατία και δικαιοσύνη. Σύμβολο της ηθικής ελευθερίας του ανθρώπου, αγωνιστικότητας και δημοκρατικού ήθους . Για τούτο θα ζεί για πάντα στις καρδιές όλων των ελλήνων ανεξάρτητα απο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και θα φωτοδοτεί τους αγώνες μας, για την ηθική και πολιτική μας ολοκλήρωση. Και για τούτο η φερώνυμη ταινία «Ζ» απο το Ζεί, του Κώστα Γαβρά, με τις αξεπέραστες ερμηνείες του Υβ Μοντάν στον ρόλο του Γρηγόρη Λαμπράκη, του Ζαν Λουί Τρεντινιάν στον ρόλο του αδαμάντινου σε δικαστικό ήθος Ανακριτή Χρήστου Σαρτζετάκη και της Ειρήνης Παππάς στον ρόλο της συζύγου του Λαμπράκη, θα σηματοδοτήσει μιαν ολόκληρη εποχή και θα καθιστά τον Γρηγόρη Λαμπράκη αθάνατο στις καρδιές και την ιστορική μνήμη των Ελλήνων.

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Προκόπης Παυλόπουλος στην Πνύκα: Υποδοριος οικονομικός πόλεμος κατά των λαών και ο Ελληνισμός ως απάντηση

Την έναρξη των εργασιών της 55ης Διεθνούς Συνόδου για Νέους Μετέχοντες της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, κήρυξε σήμερα το απόγευμα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος, στον ιερό χώρο της Πνύκας.

Ο Πάνος Καμμένος τίμησε τους καταδρομείς που έπεσαν για την πατρίδα

Παρουσία ΥΕΘΑ Πάνου Καμμένου στο ετήσιο μνημόσυνο πεσόντων καταδρομέων
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, συνοδευόμενος από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Μιχαήλ Κωσταράκο και τον Αρχηγό ΓΕΣ Αντιστράτηγο Βασίλειο Τελλίδη, παρέστη στο ετήσιο μνημόσυνο πεσόντων καταδρομέων στο Ηρώο των Λ.Ο.Κ., στο Καβούρι Αττικής.

27.000 χρόνια φίλοι άνθρωπος και σκύλος

Η ξεχωριστή σχέση του ανθρώπου με το σκύλο ενδεχομένως ξεκίνησε πριν από 27 με 40 χιλιάδες χρόνια, σύμφωνα με γονιδιωματική ανάλυση του αρχαίου οστού ενός λύκου της περιοχής Ταϊμίρ της Σιβηρίας.
Προγενέστερες γονιδιωματικές εκτιμήσεις πρότειναν ότι οι πρόγονοι των σύγχρονων σκύλων παρεξέκλιναν από τους λύκους το νωρίτερο πριν από 16.000 χρόνια, μετά την τελευταία εποχή των παγετώνων.

Άνθιμος για τα άμφια: ''Δε μπορούμε να φορούμε ένα άλλο ένδυμα;''


Για τις επικρίσεις που δέχονται οι μητροπολίτες που κυκλοφορούν κι εμφανίζονται με ακριβά και φανταχτερά άμφια μίλησε στο κήρυγμα του στην Πανηγυρική Αρχιερατική Θ. Λειτουργία στον Ι. Ναό Αναλήψεως του Κυρίου Θεσσαλονίκης ο Μητροπολίτης Άνθιμος.
"Καποιοι λένε πράγματα επιπόλαια, αστήρικτα και ψευδή για να δημιουργηθούν συνθήκες αποδυναμώσες της Εκκλησίας" τόνισε ο κ. Άνθιμος.

ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ: Αμοιβαία επωφελής λύση, όχι μνημόνιο..«Όσοι πιστεύουν ότι θα ταπεινώσουν την Ελλάδα παίζουν παιχνίδι με τη φωτιά»

«Όσοι πιστεύουν ότι θα ταπεινώσουν την Ελλάδα παίζουν παιχνίδι με τη φωτιά». Αναλυτικά το τετρασέλιδο κείμενο. 

«Όχι στη μνημονιακή συμφωνία, ναι σε αμοιβαία επωφελή λύση» δηλώνει η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ προς τους δανειστές στο τετρασέλιδο σχέδιο πολιτικής απόφασης που κατατέθηκε στην Κεντρική Επιτροπή και θα τεθεί προς ψήφιση στο κομματικό όργανο. Στο κείμενο το κυβερνών κόμμα προειδοποιεί δε τους δανειστές με στάση πληρωμών σε περίπτωση που «τα πράγματα οδηγηθούν σε οριακό σημείο». «Όσοι πιστεύουν ότι θα ταπεινώσουν την Ελλάδα παίζουν παιχνίδι με τη φωτιά» αναφέρεται χαρακτηριστικά το κείμενο.

Η Ηλεία στο επίκεντρο. Εντυπωσιακή η συμμετοχή των συνέδρων στο διεθνές φόρουμ για την κρουαζιέρα στην Αρχ. Ολυμπία


Ένας εκ των πρωταρχικών στόχων των συνδιοργανωτών του διεθνούς φόρουμ για τις Οικονομικές Επιπτώσεις της Κρουαζιέρας στους Παράκτιους νησιωτικούς και παραποτάμιους προορισμούς της Ευρώπης ,χθες στην Αρχ. Ολυμπία, ήταν- και τελικώς επετεύχθη να είναι- η συνεργασία σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης , επιχειρηματιών και υπηρεσιών που έχουν ενασχόληση με τον τουρισμό.

ΗΧΗΡΗ απάντηση Μπέλτσου στο Βήμα: "Χαλάμε την πιάτσα που εργαζομαστε 14 ώρες τη μέρα με τον βασικό μισθό"

ΗΧΗΡΗ απάντηση Μπέλτσου στο Βήμα: "Χαλάμε την πιάτσα που εργαζομαστε 14 ώρες τη μέρα με τον βασικό μισθό"

Έχει την πλάκα του να βλέπεις τους υπηρέτες των μνημονίων να χάνουν τη ψυχραιμία τους. Από την άλλη, η διαρκής εκτόξευση λάσπης δεν είναι ποτέ αστεία υπόθεση.
Η στήλη του Βήματος "Βηματοδότης" αποφάσισε να επιτεθεί στον αναπληρωτή γ.γ των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Αθανάσιο Μπέλτσο.
Με μία... συνταρακτική αποκάλυψη! Ότι ο Μπέλτσος διορίστηκε στο γραφείο του Πάνου Καμμένου στη Βουλή αλλά και ως ειδικός σύμβουλος του υπουργού στο υπουργείο Άμυνας. Διπλοθεσίτης δηλαδή. Άξιος κατακραυγής, σωστά;

Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

Η ιστορία της καταχθόνιας πέμπτης φάλαγγας …

Η ιστορία της καταχθόνιας πέμπτης φάλαγγας …

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Θέλοντας να εκφράσουμε τον «από μέσα» εχθρό, ή και την εσωτερική υπονόμευση μιας προσπάθειας στην κοινωνική μας ζωή – πολύ περισσότερο δε στη  πολιτική – μιλούμε συνήθως για την «πέμπτη φάλαγγα». Πως όμως πέρασε στα κοινωνικά αυτονόητα αυτή η φράση ως σήμα προδοσίας και τι ρόλους επέπρωτο από την ιστορία να διαδραματίσει η αντικειμενικά υπαρκτή πέμπτη φάλαγγα; Ας δούμε όμως  τις βουλές της ιστορίας, που με τον δικό της περίεργο τρόπο, δρομολογεί την ανθρώπινη μοίρα. Τον Οκτώβριο του 1936 τα στρατεύματα του επίδοξου δικτάτορα Φράνκο, κατευθύνονται στη Μαδρίτη που την υπερασπίζεται η νόμιμη δημοκρατική κυβέρνηση. Βραχίονας του Φράνκο στην προσπάθεια να καταλάβει την πόλη είναι ο φασίστας στρατηγός Εμίλιο Μόλα, που έχει εδραία την πεποίθηση ότι πολύ σύντομα η Μαδρίτη θα υπακούει στις διαταγές των φασιστικών στρατευμάτων. Δυο φάλαγγές έτσι, από βοράν με αρχηγούς τους στρατηγούς Χουάν ντε Ιάνκε και Χοσέ Βαρέλα και άλλες δυο από δυσμάς με αρχηγούς τους συνταγματάρχες Έλι Ρολάντο ντε Τέλια και Κάρλος Ασέντο, είναι πρό των πυλών στην μαρτυρική Μαδρίτη, που σπαράσσεται από την κατάρα του εμφυλίου πολέμου. Κάποιοι δημοσιογράφοι που καλύπτουν τα γεγονότα για τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία ρωτούν τον Μόλα, ποια φάλαγγα εκτιμά  ότι θα κατορθώσει πρώτη να εκπορθήσει την Ισπανική πρωτεύουσα. Και ο Μόλα με κυνικό ύφος τους απαντά «Τη Μαδρίτη θα καταλάβει η Πέμπτη φάλαγγα που ήδη βρίσκεται μέσα». Η ιστορία είχε κάνε αίφνης τον ορισμό της. Και εφεξής ο όρος «Πέμπτη φάλαγγα» θα σήμαινε την προδοσία. Ο ισχυρισμός του φασίστα στρατηγού όπως εκ των υστέρων αποδείχθηκε, ήταν απόλυτα αληθινός. Ένα ολόκληρο δίκτυο από στρατιωτικούς εν ενεργεία και αποστράτους, μηχανικούς, δικηγόρους, αλλά και απλούς πολίτες, είχε δολίως εγκαθιδρύσει μέσα στην πόλη ο Φράνκο, που υπονόμευαν την άμυνά της με ποικίλες πράξεις δολιοφθοράς, ενώ ασκούσαν συνάμα προς τους δημοκρατικούς πολίτες ηθική τρομοκρατία, για να αποθαρρύνονται στην άμυνα, έναντι του απεχθούς Φράνκο.  Όλοι αυτοί που στο σύνολό τους συνιστούσαν την περιβόητη «πέμπτη φάλαγγα» όπως ιστορικά αποδόθηκε, δούλευαν με κάθε τρόπο για να αποδυναμώσουν την άμυνά της Μαδρίτης και να την παραδώσουν στα επελαύνοντα στρατεύματα των τεσσάρων άλλων φαλαγγών. Τις νύχτες έσπαγαν και έκαιγαν μαγαζιά, πυροβολούσαν μέσα από κλειστά παράθυρα αθώους και ανυποψίαστους πολίτες που κατά την κρίσης τους στήριζαν την νόμιμη κυβέρνηση και είχαν σπείρει τον τρόμο και τον πανικό σε κάθε γωνιά της πόλης. Ενδεικτική του χαοτικού κλίματος, αλλά και της τρομοκρατίας που κυριαρχούσε ήταν και η παρακάτω ανταπόκριση ενός δημοσιογράφου της εφημερίδας «Morning Star» που αποδίδει με ενάργεια, τον ζόφο στην πόλη. «Ενώ οι εχθρός κρατιέται επισήμως έξω από την πόλη, στους δρόμους της έγιναν ογδόντα τέσσερις δολοφονίες μέσα σε μια μόνο μέρα».

Η ηθική αγριότητα και τα στυγερά εγκλήματα της πέμπτης φάλαγγας δεν είχαν τελειωμό. Παράλληλα ανατίναξαν στην πόλη δεκάδες κτίρια μεταξύ των οποίων αυτό στο οποίο ευρίσκονταν η νόμιμη κυβέρνηση, αλλά και το γνωστό ξενοδοχείο της Μαδρίτης «Φλόριντα» στο οποίο φιλοξενούνταν οι ξένοι ανταποκριτές που κάλυπταν τα γεγονότα. Ανάμεσά τους και ο νομπελίστας συγγραφέας Έρνεστ Χεμινγουέυ ως πολεμικός ανταποκριτής, που από σύμπτωση δεν είχε χάσει τη ζωή του. Η πιο ύπουλη όμως υπηρεσία και καταλυτική για την άλωση της πόλης από την «Πέμπτη φάλαγγα», ήταν η κατάδοση των οχυρωματικών έργων της Μαδρίτης, στους στρατιωτικούς του Φράνκο. Ο συνταγματάρχης Γκαρίχα και ο αντισυνταγματάρχης Ορτέγκα που ως μέλη των δημοκρατικών στρατευμάτων υποτίθεται ότι δούλευαν για την άμυνα της πόλης, ήταν  κατ΄ ουσίαν  πεμπτοφαλαγγίτες και κατέδιδαν τις μυστικές αμυντικές οχυρώσεις της πόλης στον Φράνκο. Η κεντρική επίθεση από τις τέσσερις φάλαγγες που προαναφέραμε έξω από την πόλη, είχε καθορισθεί για τις 7 Νοεμβρίου. Με την εντολή σε όλους τους στρατιωτικούς πεμπτοφαλαγγίτες, να εγκαταλείψουν τις θέσεις μάχης τους και να χτυπήσουν από μέσα πισώπλατα τους δημοκρατικούς. Πάραυτα όμως η Μαδρίτη σ΄ αυτή τη φάση δεν έπεσε. Προέταξαν σθεναρή αντίσταση οι διεθνείς ταξιαρχίες, που αποτελούνταν από εθελοντές όλου του κόσμου, οι οποίοι είχαν έλθει να πολεμήσουν στην πόλη, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους, στο δοκιμαζόμενο ισπανικό λαό. Όμως το αίσθημα προδοσίας του δημοκρατικού στρατού από την Πέμπτη φάλαγγα, θα οδηγήσει τώρα τους αμυνόμενους σε σωρεία σφαγών και ωμοτήτων. Με συνοπτικές διαδικασίες όποιος θεωρούνταν μέλος της πέμπτης φάλαγγας, νέος, γέρος, γυναίκα, ή παιδί, πυροβολούνταν επι τόπου ως προδότης. Όλο αυτό όμως το λουτρό αίματος, προξένησε ηθική αποστροφή στους εθελοντές του εξωτερικού, που γρήγορα εγκατέλειψαν την Μαδρίτη. Χαρακτηριστικό των αγριοτήτων που έλαβαν χώρα είναι το εξής περιστατικό. Ένα θεωρούμενο υψηλό στέλεχος της πέμπτης φάλαγγας, ο δικηγόρος Χουάν Σατόλο, αφού συνελήφθη του έκοψαν τα πόδια από τα γόνατα και εν συνεχεία τουφεκίστηκε δημοσία. Σύντομα όμως η Μαδρίτη έπεσε και πέρασε στην κυριαρχία των φασιστών του Φράνκο. Ο Χίτλερ που ετοίμαζε μεθοδικά την κήρυξη του Β΄ παγκοσμίου πολέμου ενθουσιάστηκε από την επιτυχία της πέμπτης φάλαγγας στην ομογάλακτη πλέον πολιτικά  Ισπανία και απέστειλε συμβούλους του, να μελετήσουν τη διάρθρωσή της. Ως πεδίο εφαρμογής δε της «τεχνογνωσίας» σκέφτηκε τη Νορβηγία. Ανέθεσε έτσι σε έναν φαιδρό αρχηγίσκο ενός φασιστικού κόμματος τη δημιουργία πέμπτης φάλαγγας στη χώρα. Με τη συνδρομή του καταδρομείς ντυμένοι πολιτικά, κατέλαβαν τα κομβικά σημεία του Όσλο και στην συνέχεια ο νορβηγός πεμπτοφαλαγγίτης κάλεσε τα χιτλερικά στρατεύματα, δήθεν να τον προστατεύσουν. Με τον ύπουλο αυτό τρόπο της πέμπτης φάλαγγας, η μαρτυρική Νορβηγία είχε περάσει στα χέρια του αιμοσταγούς Χίτλερ. Όσο για τον νορβηγό πεμπτοφαλαγγίτη το όνομά του πέρασε στα μαύρα κατάστιχα της ιστορίας, σημαίνοντας την πιο χυδαία μορφή προδοσίας. Τον έλεγαν Κουίσλιγκ.  Έτσι το ΄θελε η ιστορία με τις ανεξιχνίαστες βουλές της, να γεννηθεί και να δρα έκτοτε, η περίφημη και σκαιά ηθικά πέμπτη φάλαγγα !!! Το παρόν κείμενο, έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες της Ηλείας και σε περιοδικά κοινωνικού προβληματισμού.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄Αναπληρωματικός Βουλευτής των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» στην Α΄Αθηνών.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Άγιος Κωνσταντίνος και Αγία Ελένη

Άγιος Κωνσταντίνος και Αγία Ελένη

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Έχοντας σημαδέψει ανεξίτηλα την μακραίωνη ιστορία της Ορθοδοξίας, τόσον ο Άγιος Κωνσταντίνος που εισηγήθηκε και εφήρμοσε το περίφημο διάταγμα των Μεδιολάνων περί ανεξιθρησκείας – την δυνατότητα δηλαδή όλων των πολιτών της ρωμαϊκής τότε αυτοκρατορίας να πιστεύουν ελεύθερα σε όποιο λατρευτικό δόγμα θέλουν και να ασκούν συνάμα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα – όσο και η Αγία Ελένη που ανακάλυψε με τις ανασκαφές της στους Αγίους τόπους - Ιεροσόλυμα, τον σταυρό μαρτυρίου του Κυρίου, διάγοντας παράλληλα έναν ενάρετο και θεόπνευστο βίο, αναγορεύτηκαν απο την ορθόδοξη εκκλησία μας σε σπουδαίες μορφές της.

Η  Αγία Ελένη είδε το φώς της ζωής στο Δρέπανο της Βιθυνίας το 249 μ.Χ. σε μια φτωχή και ταπεινή οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν πανδοχέας. Πάραυτα η αγία Ελένη απο νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την προσήλωσή της στα χριστιανικά ήθη και τον ενάρετο τρόπο ζωής της. Όταν συμπλήρωσε τα 21 της χρόνια το 270 μ.Χ. νυμφεύθηκε τον Κωνσταντίνο τον Χλωρό, που ήταν αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού. Στάθηκε δίπλα του πρότυπο συζύγου και τον ακολούθησε σε όλες τις εκστρατείες της αυτοκρατορίας που επεβάλλετο ο Χλωρός να συμμετάσχει. Και το 174 μ.Χ. λίγα χρόνια μετά τον γάμο τους απέκτησαν ένα γιο τον Άγιο Κωνσταντίνο.  Επέπρωτο απο την ιστορική μοίρα να γίνει ο Κωνσταντίνος, ο πρώτος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, αλλά και να αναγνωριστεί απο την ορθόδοξη εκκησία μας ως αγία μορφή της.

Το φως της ζωής ο Άγιος Κωνσταντίνος το είδε στην Ναϊσσό – σημερινη Νίσσα της Σερβίας. Έλαβε απο την μητέρα του Ελένη ευλαβική παιδεία, που τον μεγάλωσε με ξεχωριστή ηθική φροντίδα, διδάχτηκε τα γράμματα απο επιφανείς δασκάλους της εποχής, ενώ ο πατέρας του τον μύησε στα μυστικάς της στρατιωτικής τέχνης. Και οι τρείς αυτές κύριες κατευθυντήριες προεξαρχόντος του χριστιανικού του ήθους, ήταν που επικαθόρισαν τα ύστερα βήματα του Κωνσταντίνου στην ζωή.

Το 293 μ.Χ. θα αποτελέσει ένα σημαντικό ορόσημο στην οικογένεια του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ο αυτοκράτορας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Διοκλητιανός, τοποθετεί τον Κωνσταντίνο τον Χλωρό, Καίσαρα των δυτικών επαρχιών, ήτοι Ισπανίας, Γαλατίας, Βρετανίας. Ωστόσο το πρωτόκολλο απαγόρευε στους ανώτατους αξιωματικούς της αυτοκρατορίας, να είναι παντρεμένοι με γυναίκες ταπεινής κοινωνικής καταγωγής. Έτσι ο Κωνσταντίνος ο Χλωρός αναγκάστηκε να διαζεύξει μετά απο 23 εγάμου βίο την Αγία Ελένη και παντρεύτηκε μια γυναίκα μεγαλοαστικής καταγωγής της εποχής την Θεοδώρα.

Ωστόσο ο Άγιος Κωνσταντίνος και η Αγία Ελένη παρέμειναν στο αυτοκρατορικό περβάλλον του Διοκλητιανού. Ο Άγιος Κωνσταντίνος μάλιστα με την διαρκή εκπαίδευση και επιμόρφωσή του, θα εξελιχθεί σε υψηλού επιπέδου στρατιωτική φυσιογνωμία του Διοκλητιανού και σιγά σιγά θα ανεβαίνει όλα τα υψηλά σκαλοπάτια της ιεραρχίας. Αφότου μάλιστα συμμετάσχει σε πλήθος πολεμικών επιχειρήσεων και των αυτοκρατορικών εκστρατειών, το 306 μ.Χ. ανεβαίνει στο ύπατο αξίωμα και ανακηρύσσεται Καίσαρας των Δυτικών Επαρχιών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.  Λίγο αργότερα και αφού επιτύχει και μια λαμπρή στρατιωτική νίκη, επι του Καίσαρα των Ανατολικών Επαρχιών Λικίνου, το 324 μ.Χ. στην Ανδριανούπολη, καταλαμβάνει τον θρόνο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.


Την λαμπρή και υψηλού πολιτικού και στρατιωτικού ήθους παρουσία του Μεγάλου Κωνσταντίνου στον θρόνο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, θα σημαδέψουν ανεξίτηλα δυο σημαντικά γεγονότα. Το πρώτο είναι όπως προαναφέραμε η υπογραφή του Διατάγματος των Μεδιολάνων περί ανεξιθρησκείας το 313 μ.Χ., όπου και απάλλασσε τους χριστιανους πολίτες της επικράτειάς του, απο το άγος των ανελέητων μέχρι πρότινος διωγμών, με την δυνατότητα ελεύθερης και απρόσκοπτης πλέον άσκησης των λατρευτικών τους καθηκόντων και το δεύτερο είναι η μεταφορά της πρωτεύουσας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, απο την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη. Το γεγονός αυτό μάλιστα θα αποτελέσει την απαρχή της παγκόσμιας τότε πνευματικής και πολιτισμικής ακμής του Βυζαντίου, με 10 ακόλουθους αιώνες μεγαλουργού πνευματικής ακτινοβολίας. Και κατά μια περίεργη ιστορική συμμετρία μάλιστα, στα χέρια ενός Κωνσταντίνου θα γεννηθεί η κραταιά Κωνσταντινούπολη και στα χέρια ενός Κωνσταντίου επίσης του Παλαιολόγου, 10 αιώνες αργότερα θα πέσει το 1453 μ.Χ.

Αφότου ο γιός της Μέγας Κωνσταντίνος ανέλαβε το αξίωμα του αυτοκράτορα, η Αγία Ελένη, προσέφυγε στους Αγίους Τόπους – Ιεροσόλυμα για να διερευνήσει τα μέρη που έζησε και δίδαξε ο Ιησούς, να τα προβάλει και να τα αναδείξει.  Στην μακρά της αυτή πορεία που ήταν συνάμα και ηθική ευχαριστεία πρός την θεία δύναμη που είχε καταξιώσει τον γιό της στο ύπατο αξίωμα της αυτοκρατορίας, η Αγία Ελένη έχτισε εκκλησίες, Μοναστήρια, διεξήγε ανασκαφές και βρήκε τον σταυρό Μαρτυρίου του Ιησού. Οι δυο κεντρικοί μάλιστα ναοί της Αναστάσεως και της Γεννήσεως στα Ιεροσόλυμα, είναι επιτεύγματα της ευλαβούς ηθικά δημουργίας της Αγίας Ελένης. Έχοντας τάξει σκοπό στην ζωής της, την ανάδειξη των τόπων στους οποίους δίδαξε και μαρτύρησε ο Χριστός μας, η Αγία Ελένη έμεινε μόνιμα στη Νικομήδεια, όπου και άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 80 ετών το 329 μ.Χ., απαρέγκλιτα προσηλωμένη με τον ενάρετο χριστιανικό βίο της, στην Ορθοδοξίας μας. Αλλά και ο Μέγας Κωνσταντίνος, που παρήγε ένα εμπνευσμένο και πολυεπίπεδο αυτοκρατορικό έργο, κεντρικός πυρήνας του οποίου ήταν η συμπόρευση με το χριστιανικό ήθος, λίγο πριν φύγει απο την ζωή, βαπτίσθηκε χριστιανός. Εξεμέτρησε το ζην σε ηλικία 63 ετών, το 337 μ.Χ. στις 21 Μαΐου. Η ορθόδοξη εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Μέγα Κωνσταντίνου όπως εξάλλου ονομάστηκε για τα μεγαλουργά ηθικά επιτεύγματά του και της άξιας και ενάρετης μητέρας του Αγίας Ελένης, κάθε χρόνο στις 21 Μαΐου. Το παρόν κείμενο, έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες της Ηλείας και σε περιοδικά κοινωνικού προβληματισμού.

*Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π., Α΄Αναπληρωματικός Βουλευτής των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» στην Α΄Αθηνών.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Η Νέα Δημοκρατία σε Οριακό Σημείο


του Τάκη Μαχαίρα, Πολιτικού Επιστήμονα,
Συμβούλου Πολιτικής & Επικοινωνιακής Στρατηγικής


Η οδυνηρή και στρατηγικών διαστάσεων εκλογική-πολιτική ήττα της ΝΔ στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, σε συνδυασμό με τη δημοσκοπική κατάρρευση του κόμματος που έκτοτε συνεχίζεται αδιάπτωτη, αλλά και την (για μια ακόμη φορά) καιροσκοπική αμφιταλάντευση που επιδεικνύει η τωρινή ηγεσία του για κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την ίδια την κατεύθυνση του τόπου προς το μέλλον, αποδεικνύουν χωρίς καμιά αμφιβολία πως η μεγάλη φιλελεύθερη-δημοκρατική παράταξη βρίσκεται πλέον σε οριακό σημείο. Το ιστορικό κόμμα που ίδρυσε στις 4 Οκτωβρίου 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αποτέλεσε στην πραγματικότητα με την ίδια τη δημιουργία του τότε μια συνειδητή πρωτοβουλία ρήξης με τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος και νέας σύνθεσης απέναντι στις προκλήσεις του μέλλοντος. Κάτι παραπάνω. Ξεδίπλωνε ένα ολόκληρο νέο πολιτικό «αφήγημα», που ενσωμάτωνε ιδεολογικές, πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες που είχαν συντελεστεί, αφομοίωνε διδάγματα από σφάλματα και λάθη του παρελθόντος που είχαν διαπραχθεί και ανακαθόριζε δυναμικά το κατεστημένο ως τότε στη χώρα πολιτικό φάσμα που είχε διαμορφωθεί.

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Η απέραντη μοναξιά ενός αρχαιοφύλακα της Δήλου- Ταξίδι από την αδιαφορία στο θάνατο




Έφυγε σήμερα, στα 50 του, ο Δημήτρη , αρχαιοφύλακας στη Δήλο.

Μήνες απλήρωτος όπως πολλοί συνάδελφοί του. Ορθιος όμως. Αντεξε τον δύσκολο χειμώνα. Λύγισε την Ανοιξη.

Απόκληρος στη καρδιά της Ελλάδας. Στη μέση του πελάγου. Ούτε τα αναγκαία δεν είχε αυτός και οι άλλοι γενναίοι που φυλάττουν Θερμοπύλες. Τους τα έφερναν κάποιοι φιλότιμοι κάτοικοι της Μυκόνου κάθε τόσο. Τα βασικά. 

Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας μόνο στην Αρχαία Ολυμπία

Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας μόνο στην Αρχαία Ολυμπία
Του Αθανάσιου Κατσίμπελη*
Παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ.Προκόπη Παυλόπουλου, έλαβε χώρα προχθές, στον Ιερό Βράχο της Πνύκας η “τελετή”  της Φλόγας για τους 14ους Θερινούς Παγκόσμιους Αγώνες Special Olympics, οι οποίοι θα πραγματοποιηθούν στο Λος Άντζελες το διάστημα 25 Ιουλίου-2 Αυγούστου.Εκεί ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας αποκάλεσε τη Φλόγα αυτή ως Ολυμπιακή Φλόγα και την τελετή για το αναμμά της ως Αφή… και δήλωσε : «Η ιερή φλόγα των Ολυμπιακών Αγώνων ανάβει σε λίγο ξανά στην αρχέγονη κοιτίδα της, την Ελλάδα. Αυτή τη φορά στον εμβληματικό χώρο της Πνύκας, για να ταξιδέψει ως το Λος Άντζελες, προκειμένου να φωτίσει τα Special Olympics του 2015. 

Τους πείραξαν οι γραφίδες που δώρισε ο Μητροπολίτης Μαρωνείας

Στιγμιότυπο 2015-05-18, 9.29.29 μ.μ.Μα κι αυτός ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ.Παντελεήμων αντί να δώσει στα παιδιά κανένα τσιγαριλίκι …τους διένειμε γραφίδες ως ευλογία και σόκαρε τους εχθρούς της Ορθοδοξίας.Σόκαρε ο Μητροπολίτης αυτούς που επεδίωκαν να κατεβάσουν τις εικόνες από τα σχολεία.

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Σε πλήρη διάσταση με την κοινωνία

γράφει ο Διαμαντής Καρασούλας
                diakarasoulas@hotmail.gr



Η πρόσφατη δημόσια διένεξη μεταξύ του Μητροπολίτη Ηλείας κ.Γερμανού και τοπικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ κατέδειξε πολλά και σημαντικά πράγματα. Το σημαντικότερο όλων ότι η κυβερνητική πλειοψηφία της Χώρας αποτελεί μια τραγική ιδεολογική μειοψηφία. Για πρώτη φορά ίσως την ιστορία της Χώρας κυβερνά ένα κόμμα που ο ιδεολογικός του πυρήνας δεν έχει καμία σχέση με τις πεποιθήσεις και την συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Και όσο περνάει ο καιρός και η κυβέρνηση χρειάζεται να αντιμετωπίσει καινούργια θέματα, αυτό το ιδεολογικό χάσμα διαφαίνεται όλο και πιο έντονα. Αυτό ασφαλώς οφείλεται στο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξε ιδεολογική ούτε καν πολιτική επιλογή του εκλογικού σώματος αλλά επιλογή οργής και απελπισίας μετά από πέντε χρόνια λιτότητας και υφεσιακών μέτρων. 

Η Γενοκτονία του Ποντιακού ελληνισμού

Η Γενοκτονία του Ποντιακού ελληνισμού

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Στίγμα ανεξάλειπτο στην ιστορική εκπόρευση του ελληνισμού, η γενοκτονία των Ποντίων αποτελεί μια απο τις οδυνηρότερες στιγμές μας, υπομνίζοντας με εγκαυστικό τρόπο, το προαιώνιο μίσος των Τούρκων για τους Έλληνες, αλλά και την βίαια και αιμοσταγή ιστορική τους παρουσία. Πολύ εύγλωττα εδώ τα λόγια του Αμερικανού πρόξενου στην Σμύρνη Τζών Χόρτον «Απο άκρου εις άκρον σε όλη την τουρκική επικράτεια, πάντα υπήρχε μια κηλίδα αίματος για να θυμίζει την βάρβαρη παρουσία τους». Η γενοκτονία των Ποντίων έλαβε χώρα κατά την περίοδο (1916-1923) και είχε ως τραγικό επακόλουθο την φρικιαστική δολοφονία 353.000 ανθρώπων, στην δεύτερη μεγαλύτερη γενοκτονία του αιώνα μας. Αλλά ας επιχειρήσουμε μια προσέγγιση στον όρο γενοκτονία. Ο όρος αυτός εισήχθη με επίσημο τρόπο στο δημόσιο διάλογο, μέσα απο την ιστορική δίκη της Νυρεμβέργης, που εκδίκασε τα εγκλήματα πολέμου της ναζιστικής ηγεσίας το 1945. Και ο όρος αποδίδει την μεθοδευμένη εξολόθρευση μιας φυλετικής, θρησκευτικής, ή εθνικής ομάδας. Αποτελεί ένα έγκλημα ειρηνικής περιόδου.Το κίνητρο για την γενοκτονία μιας ομάδας δεν είναι η εμπλοκή της σε πολεμικές ενέργειες, αλλά τα εθνικά, φυλετικά ή θρησκευτικά χαρακτηριστικά που φέρει. Και στην προκείμενη πρίπτωση των Ελλήνων του Πόντου, η ιδιότητα που επέσυρε την δολοφονία τους ήταν ότι ήσαν έλληνες και χριστανοί. Ας δούμε όμως εξελικτικά την πορεία του ποντιακού ελληνισμού, μέχρι την διάπραξη της γεντοκτονικής εξόντωσής του.

Απαρχή της εξόντωσης των Ελλήνων του Πόντου, είναι η άλωση της Κωνσταντινούπολης. Επτά χρόνια αργότερα απο την άλωση της πόλης, θα ακολουθήσει η άλωση της Τραπεζούντας το 1461. Απο αυτό το ιστορικό ορόσημο θα ξεκινήσουν οι βιαιότητες, οι διωγμοί, η θρησκευτική τρομοκρατία, η εθνολογική αλοίωση με τις αλλεπάλληλες προσπάθειες εξισλαμισμού, οι σφαγές, μέχρι να φτάσουμε στην κορύφωση της δραματικής εξόντωσης του ελληνισμού των Ποντίων, με την φρικιαστική γενοκτονία του. Η υποδούλωση του Πόντου μπορεί ιστορικά να χωριστεί σε τρείς περιόδους. Η πρώτη περίοδος εκκινά με την άλωση της Τραπεζούντας το 1461 και αποπερατώνεται στα μέσα του 17-ου αιώνα. Σ΄αυτά τα ιστορικά όρια οι Τούρκοι υιοθετούν μια σχετικά παθητική στάση έναντι των ελλήνων του Πόντου.

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Αυστηρές οι ποινές για τους αγρότες που χρησιμοποιούν παράνομα φυτοφάρμακα.

Αυστηρές ποινές για τα παράνομα φυτοφάρμακα

 Το υπουργείο αναγνωρίζει το πρόβλημα και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες. Αυστηρές οι ποινές και για τους αγρότες που χρησιμοποιούν παράνομα φυτοφάρμακα. 

«Το πρόβλημα της εισαγωγής και διάθεσης στην αγορά παρανόμων φυτοπροστατευτικών προϊόντων είναι ιδιαίτερα οξύ στην Ελλάδα, λόγω και της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε. Έχουν γίνει την τελευταία τριετία έλεγχοι, οι οποίοι, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στην αναγκαιότητα αντιμετώπισης του προβλήματος, διαπίστωσαν πάρα πολλές και σημαντικές παραβάσεις». Αυτά επεσήμανε απαντώντας σε σχετική ερώτηση στη Βουλή ο αν. υπουργός Βαγ. Αποστόλου, αναγνωρίζοντας το σημαντικό πρόβλημα που υπάρχει. Ο ίδιος υπενθύμισε ότι η νομοθεσία προβλέπει πρόστιμο από 1.000 έως 30.000 ευρώ και σε περίπτωση υποτροπής διπλασιασμό.

Ντροπή ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας να αποκαλεί ολυμπιακή τη φλόγα της Πνύκας

Κύριε Πρόεδρε διαπράξατε ατόπημα.Τεράστιες οι ευθύνες των συμβούλων σας.
Ότι λέτε κ.Πρόεδρε καταγράφεται και δεσμεύει τη χώρα.
Παρουσία σας κ.  Πρόεδρε, κ.Προκόπη Παυλόπουλε, έλαβε χώρα στον Ιερό Βράχο της Πνύκας η τελετή αφής της Φλόγας για τους 14ους Θερινούς Παγκόσμιους Αγώνες Special Olympics, οι οποίοι θα πραγματοποιηθούν στο Λος Άντζελες το διάστημα 25 Ιουλίου-2 Αυγούστου.Εκεί διαπράξατε το ατόπημα και αποκαλέσατε αυτή τη φλόγα Ολυμπιακή.Είπατε κ.Πρόεδρε : «Η ιερή φλόγα των Ολυμπιακών Αγώνων ανάβει σε λίγο ξανά στην αρχέγονη κοιτίδα της, την Ελλάδα. Αυτή τη φορά στον εμβληματικό χώρο της Πνύκας, για να ταξιδέψει ως το Λος Άντζελες, προκειμένου να φωτίσει τα Special Olympics του 2015.