Google+ Followers

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Άγιος Νικόλαος, ο επίσκοπος Μύρων

Άγιος Νικόλαος, ο επίσκοπος Μύρων
 
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Από τις σεπτές μορφές της ορθοδοξίας μας ο άγιος-ιεράρχης Νικόλαος. Είδε το φως της ζωής περί τα τέλη του 3-ου μ.Χ. αιώνα στην πόλη Πάταρα της Λυκίας. Χριστιανοί οι γονείς του, τον μεγάλωσαν με ευλάβεια και αγάπη και ενωρίς διαπίστωσαν την ξεχωριστή του έφεση, για οτιδήποτε είχε σχέση με τον χριστιανισμό. Λέγεται ότι οι γονείς του ήταν για πολλά χρόνια άκληροι και ότι ενώ ακόμα ο Νικόλαος ήταν μωρό, δεν θήλαζε τις Τετάρτες και τις Παρασκευές, προμηνύοντας την προσήλωσή του στον ορθόδοξο τρόπο ζωής. Πολύ νέος κιόλας, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον θείο του και αρχιεπίσκοπο Νικόλαο και έκδηλη ήταν πάντοτε η έφεσή του στην αγρυπνία και την νηστεία. Με τον θάνατο των γονιών του ο Νικόλαος και αισθανόμενος αλληλέγγυος σε όλους τους φτωχούς και αναξιοπαθούντες, μοίρασε όλη την περιουσία του, για να τους ανακουφίσει. Υπήρξε απάνεμο λιμάνι και πηγή ακένωτης ηθικής θαλπωρής προς όλους τους οικονομικά αδυνάτους. Με χαρακτηριστικό στοιχείο όλης αυτής της ενάρετης και ανθρωπιστικής συμβολής του, την σεμνότητα. Αθόρυβα και μακριά από κάθε είδους προβολή και ανταπόδοση, ο Νικόλαος ήταν τεταγμένος να υπηρετεί τον άνθρωπο. Τέτοιο υψηλό δείγμα της ηθικής του αρωγής υπήρξε η σωτηρία τριών κοριτσιών από την πορνεία στην οποία τα εξωθούσε ο πατέρας τους – ευρισκόμενος σε απόγνωση, για να μπορέσει να βιοπορίσει - παράσχοντάς τους κάθε βοήθεια για να παντρευτούν και να προσανατολιστούν στον ορθό δρόμο στη ζωή. Αλλά εκτός από την υψηλή έκφραση της φιλευσπλαχνίας και της αλληλεγγύης του, ο άγιος Νικόλαος έκανε επίσης και πολλά θαύματα. Ένα εξ αυτών είναι η διάσωση από βέβαιο πνιγμό τόσο του ιδίου όσο και των συνεπιβατών του, κατά το ταξίδι του στους Αγίους Τόπους για να προσκυνήσει. Είχε πιάσει μεγάλη φουρτούνα που προμήνυε τον πνιγμό τους και ο άγιος, με την βοήθεια της θείας δύναμης, ηρέμησε την θάλασσα και συνέχισαν κανονικά το ταξίδι τους στα Ιεροσόλυμα. Μετά από παρέλευση χρόνου ο άγιος Νικόλαος επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Πάταρα. Και εξελέγη επίσκοπος, όταν με την θεία παρέμβαση, άγγελος κυρίου εμφανίστηκε στην σύνοδο των επισκόπων και τον έχρι-σε επίσκοπο. Έτσι ανέλαβε την έδρα του επισκόπου στην παρακείμενη πόλη των Μύρων. Τούτα όμως ελάμβαναν χώρα κατά την περίοδο της βασιλείας του Διοκλητιανού και του Μαξιμιανού, που προέβαιναν σε απηνείς διωγμούς εναντίον των χριστιανών. Φυλακίστηκε από τους τελευταίους, χωρίς ποτέ με την ίδια ηθική ζέση και ακλόνητη πίστη, να κηρύττει τον λόγο του θεού. Όμως ανήλθε στην εξουσία ο Μεγάλος Κωνσταντίνος, που προάσπιζε τους οπαδούς του χριστιανισμού και ο Νικόλαος, ανέκτησε και πάλι την έδρα του επισκόπου. Την περίοδο αυτή ο άγιος Νικόλαος, κατέφυγε σε έναν μεγάλο αγώνα εναντίον της αίρεσης του Αρειανισμού, ενώ γνωστό έχει μείνει στην θεολογική μας ιστορία, το ράπισμα που έκανε εναντίον του Αρείου, κατά την διάρκεια της Α΄ οικουμενικής συνόδου. Για την ενέργειά του αυτή ο Νικόλαος φυλακίσθηκε σιδηροδέσμιος.  Καθώς όμως ο άγιος ήταν στο κελί του, το βράδυ τον επισκέφθηκαν ο χριστός με την Παναγία και του έδωσαν ένα Ευαγγέλιο και ένα ιερατικό άμφιο. Και το πρωί όταν οι φύλακες πήγαν να του δώσουν φαγητό, τον βρήκαν συγκλονισμένοι να φορά τα άμφια και να διαβάζει το ευαγγέλιο. Το γεγονός αυτό γνωστοποιήθηκε στον αυτοκράτορα, που ευθύς αμέσως αντιλαμβανόμενος την θεία φυσιογνωμία του αγίου Νικολάου, του ζήτησε συγνώμη και έδωσε εντολή να τον αποφυλακίσουν.


Αλλά ο άγιος Νικόλαος μαζί με την ακαταπόνητη διδασκαλία του λόγου του κυρίου, συνέχισε να κάνει και πάρα πολλά θαύματα. Παραθέτουμε μερικά εκ των πιο χαρακτηριστικών : Με την θαυματουργό παρέμβασή του στον καπετάνιο ενός πλοίου που μετέφερε σιτάρι, τον έπεισε να μεταφέρει το σιτάρι στην πόλη των Μύρων που επισκοπούσε και η οποία εμαστίζετο από την πείνα.  Διέσωσε ακόμα παρουσιαζόμενος με την βοήθεια της θείας δύναμης στον ύπνο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου - πείθοντάς τον να τους αθωώσει - τρείς άδικα κατηγορηθέντες αξιωματικούς, οι οποίοι οδηγούντο στο εκτελεστικό απόσπασμα.  Οι τρείς αξιωματικοί θέλοντας να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους, αφιέρωσαν την ζωή τους στο Χριστό και έγιναν μοναχοί. Ακόμα με τις θείες σωστικές του επεμβάσεις, ο άγιος Νικόλαος διέσωσε πολλά πλοία, που κινδύνευαν να βυθιστούν στα νερά της φουρτουνιασμένης θάλασσας. Για τούτο και ο άγιος Νικόλαος θεωρείται ο σωτήρας των ναυτικών μας. Πολύ χαρακτηριστικό είναι εδώ και το εξής περιστατικό. Με θαυματουργό τρόπο ο άγιος μεταφέρθηκε σε ένα καράβι που ήταν έτοιμο να βουλιάξει και αφού ανέλαβε ο ίδιος το τιμόνι του, το οδήγησε σε ασφαλές λιμάνι. Επίσης κάποτε ένας ταξιδευτής έπεσε από ένα πλοίο στη θάλασσα και είπε «Άγιε Νικόλαε, βοήθει μοί». Και ο άγιος με την θαυματουργό επέμβασή του, τον μετέφερε ευθύς στο σπίτι του. Ενώ με την πολυεπίπεδη ανθρώπινη και θεολογική συμβολή του, ο ιεράρχης συντελούσε στο να αίρει τις κοινωνικές αδικίες κατά των αδυνάτων, να ομονοεί τους αντιπαρατιθέμενους και να συνδράμει αγόγγυστα τους δυστυχείς και κατατρεγμένους της περιοχής του. Σε ότι αφορά τον θάνατο του Αγίου Νικολάου, δεν έχει καταστεί σαφές το πότε ακριβώς κοιμήθηκε. Κατά μια εκδοχή απεβίωσε στις 6 Δεκεμβρίου του 330 μ.Χ. κατά μια άλλη του 345 ή του 352 μ.Χ.  Πάντως μετά τον θάνατό του, τα λείψανά του, φυλάσσονταν στην πόλη των Μύρων που επισκοπούσε και είχε ανεγερθεί ναός προς τιμήν του. Σύμφωνα με μια εκδοχή της παράδοσης ο σατανάς μεταμορφούμενος σε γριά γυναίκα,  απέστειλε με ένα καράβι λάδι για τις κανδύλες του τάφου του αγίου. Πρόθεσή του ήταν μην μπορώντας να ανεχτεί την ηθική αποδοχή του αγίου, να κάψει με το σατανικό αυτό λάδι τόσο την εκκλησία, όσο και τα λείψανά του. Ο πατέρας Νικόλαος όμως, με την βοήθεια της θείας χάριτος, εμφανίστηκε στον καπετάνιο του πλοίου, που μετέφερε, το λάδι και τον έπεισε να το ρίξει στη θάλασσα, κάτι το οποίο και έπραξε. Το λάδι τότε που ήταν υπο την επήρεια του σατανά, μόλις ήλθε σε επαφή με την θάλασσα πήρε φωτιά και άρχισε να στροβιλίζεται. Τα λείψανα του Αγίου Νικολάου μεταφέρθηκαν από τους σταυροφόρους, που συμμετείχαν στην πρώτη σταυροφορία, στο Μπάρι της Ιταλίας το 1087 μ.Χ. όπου και φυλάσσονται μέχρι σήμερα. Και τιμάται η μνήμη του Αγίου Νικολάου ισάξια, τόσο από την Ορθόδοξη εκκλησίας μας, όσο και από την Καθολική. Για τους καθολικούς ο Άγιος Νικόλαος θεωρείται ο προστάτης των παιδιών – ειδικά των ορφανών - και συνιστά για αυτούς τον γνωστό μας Santa Claus-Saint Nicolas. Στον ορθόδοξο κόσμο θεωρείται μέγας προστάτης των ναυτικών, όπως προαναφέραμε, ενώ οι Ρώσοι που διακρίνονται για το πολύ δυνατό θρησκευτικό τους-ορθόδοξο συναίσθημα, τον θεωρούν προστάτη της γεωργίας. Η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αγίου Νικολάου, κάθε χρόνο στις 6 Δεκεμβρίου.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Αγία Βαρβάρα, η μεγαλομάρτυς και προστάτιδα του πυροβολικού μας

Αγία Βαρβάρα, η μεγαλομάρτυς και προστάτιδα του πυροβολικού μας

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Απο τις εξέχουσες μορφές της ορθόδοξης εκκλησίας μας η Αγία Βαρβάρα. Έζησε την  περίοδο που αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν ο Γάϊος Αυρήλιος Βαλέριος Διοκλητιανός, απο τους μεγάλους διώκτες του Χριστιανισμού. Ή Αγία Βαρβάρα μεγάλωσε σε ένα μεγαλοαστικό για την εποχή της περιβάλλον. Ο πατέρας της που ήταν πολύ πλούσιος, ήταν παράλληλα τοπικός άρχοντας στην Ηλιούπολη (Μπάαλμπεκ) του Λιβάνου και ονομάζονταν Διοσκόρος. Παράσχε στη νεαρή Βαρβάρα πολυεπίπεδη μόρφωση και όλες τις ανέσεις που θα τις εξασφάλιζαν μια λαμπρή κοινωνική παρουσία και ανέλιξη. Όμως η φύση είχε προικοδοτήσει την Αγία και με σπάνια ομορφιά, κάτι που γέμισε με ανασφάλεια τον πατέρα της, απο τον φόβο ότι θα μπορούσε κάποια στιγμή να την χάσει. Έτσι όταν ο Διοσκόρος αναγκάστηκε να φύγει σε ταξίδι για κάποιες υποχρεώσεις του, έκλεισε την νεαρή Βαρβάρα σε ένα Πύργο, για να μην μπορεί να τη βλέπει κανείς. Η αγία κατά το χρονικό διάστημα που ήταν κλεισμένη στον πύργο, προβληματιζόμενη γύρω απο την ζωή, αντελήφθη μόνη της την παρουσίας της θείας δύναμης και αποφάσισε να αποκηρύξει την ειδωλολατρία και να ασπαστεί τον χριστιανισμό. Ο πατέρας της κατά τη φυγή του, είχε αφήσει εντολή να χτιστεί ένα λουτρό στον πύργο με δυο παράθυρα. Η αγία όμως παρακάλεσε να της κατασκευάσουν ένα παράθυρο ακόμα, θέλοντας μ΄ αυτόν τον τρόπο να καταδείξει την προσήλωσή της στον τριαδικό θεό. Όταν επέστρεψε απο το ταξίδι του ο πατέρας την αγίας, έφερε μαζί του και ορισμένα συνοικέσια για την πανέμορφη κόρη του, τα οποία η αγία Βαρβάρα μετ΄επιτάσεως αρνήθηκε, ενώ τον θυμό του ακόμα επεξέτεινε ο συμβολισμός του τρίτου παραθύρου που είχε φτιάξει η αγία, η απευθείας ομολογία της ότι ήταν χριστιανή και είχε αποκηρύξει την ειδωλολατρία και το γεγονός επίσης ότι έκανε μπροστά του – προκλητικά κατά τον πατέρα της – το σταυρό της. Ο Διοσκόρος τότε εξαγριωμένος θέλησε να αποκεφαλίσει την κόρη του και η Αγία προσπάθησε να κρυφτεί για να γλιτώσει. Στην προσπάθειά της αυτή κατέφυγε σε έναν βράχο, ο οποίος εκ θαύματος διερράγη στα δύο.  Κάποιος βοσκός της περιοχής όμως ήταν μπροστά στο θαυματουργό αυτό γεγονός και έσπευσε να το καταμαρτυρήσει στον πατέρα της. Και ο πατέρας της Αγίας αποφάσισε τελικά να την παραδώσει στον έπαρχο της περιοχής Μαρκιανό.


Ο Μαρκιανός αξίωσε απο την αγία να αποποιηθεί την χριστιανική της πίστη, αλλά η αυτή αγέρωχη, δεν φοβήθηκε τις απειλές που τις επέσειε και εκφράστηκε μειωτικά για τα ειδωλολατρικά είδωλα. Τότε ο έπαρχος εξαγριωμένος διέταξε να βασανίσουν την Αγία Βαρβάρα με βούνευρα, αγκίστρια και σφυριά.  Έτσι οδηγήθηκε αιμόφυρτη και τραυματισμένη σε όλο της το σώμα, στη φυλακή. Την νύχτα επισκέφθηκε όμως ο Χριστός την Αγία και αφού τις θεράπευσε όλες τις πληγές, την παρότρυνε να κρατήσει την πίστη της ακλόνητη. Το θαύμα της αποκατάστασης του πληγωμένου σώματος της, όμως όχι δεν συνέτισε τον έπαρχο, αλλά του υποδαύλισε περαιτέρω την αγριότητά του. Έδωσε εντολή να συνεχίσουν σε εντονότερο βαθμό τα βασανιστήρια της Αγίας και ακόμα την ηθική της διαπόμπευση, με την βίαια περιφορά της γυμνή στους δρόμους. Καθώς όμως οι στρατιώτες επιχείρησαν να ξεγυμνώσουν το σώμα της Αγίας, εκ θαύματος εμφανίστηκε ένα νέφος απο τον ουρανό, που κάλυψε το σώμα της και δεν επέτρεψε την γυμνή έκθεσή του. Το συγκλονιστικό αυτό γεγονός παρατήρησε και μια νέα γυναίκα της περιοχής η Ιουλιανή, που θέλησε να διακηρύξει και αυτή την πίστης στον χριστιανισμό και να υποστεί μαζί με την Αγία Βαρβάρα τα μαρτύρια στα οποία την υπέβαλαν. Όμως ο έπαρχος έχασε την υπομονή του, απο τα θαύματα που ελάμβαναν χώρα δείχνοντας την αγιοσύνη της Βαρβάρας και έδωσε εντολή να αποκεφαλίσουν και τις δυο γυναίκες. Τον άχαρο αυτό ρόλο θέλησε να αναλάβει ο ίδιος ο πατέρας της Αγίας !!! που παρέλαβε την κόρη του και την αποκεφάλισε εκτελώντας την εντολή του Μαρκιανού. Ενώ την Ιουλιανή αποκεφάλισαν οι στρατιώτες. Όμως για την αφαντάστου ηθικής αγριότητας ειδεχθή πράξη του ο Διοσκόρος να αποκεφαλίσει το ίδιο το παιδί του, εδέχθηκε την παραδειγματική τιμωρία της θείας δύναμης. Γυρίζοντας απο τον τόπο της εκτέλεσης στο σπίτι του, η θεία δύναμη με την μορφή κεραυνού τον χτύπησε και τον αποτέφρωσε !!! Και εξ αυτού του λόγου η Αγία Βαρβάρα θεωρείται προστάτιδα του πυροβολικού μας. Κάθε χρόνο η εκκλησία μας, τιμά την ιερή μνήμη της  Αγίας Βαρβάρας, στις 4 Δεκεμβρίου. Το παρόν άρθρο μου έχει δημοσιευθεί και σε εφημερίδες και περιοδικά.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος είναι M.Sc. Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Ο πρωτόκλητος Άγιος Ανδρέας

Ο πρωτόκλητος Άγιος Ανδρέας

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μέσα από την ταπεινή τάξη των ψαράδων, αλλά με βαθύτατο θρησκευτικό αίσθημα, ηθική αγνότητα και ακλόνητη πίστη, αναδείχτηκε στις μεγάλες μορφές της εκκλησίας μας ο Άγιος Ανδρέας, ο πρωτόκλητος όπως απεκλήθη. Είδε το φώς της ζωής στην πόλη Βηθσαϊδά της Παλαιστίνης. Ήταν γιος ενός φτωχού και άσημου ψαρά του Ιωνά, αλλά και αδελφός του Αποστόλου Πέτρου. Κάνοντας τα πρώτα βήματα στη ζωή ο Ανδρέας έφυγε από την πατρική εστία και έγινε μαθητής του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Αφότου ο Ιωάννης συνελήφθη, ο Ανδρέας επέστρεψε στην λίμνη της Γενησαρέτ, όπου και συνέχισε να ασκεί το επάγγελμα του ψαρά για να βιοπορίσει, έως ότου συνάντησε τον Ιησού Χριστό. Προσεκλήθη έτσι πρώτος από τον κύριο να τον ακολουθήσει στο κήρυγμά του, για τούτο και του απεδόθη το επίθετο «πρωτόκλητος». Με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, που έλαβε χώρα την ημέρα της Πεντηκοστής για όλους τους μαθητές του κυρίου, ο Άγιος Ανδρέας, άρχισε να διδάσκει το λόγο του κυρίου, να χτίζει εκκλησίες, να χειροτονεί ιερείς και να βαπτίζει χριστιανούς. Σ΄ αυτό το πλαίσιο έκανε μακροχρόνιες περιοδείες και ταξίδευε στην Μικρά Ασία, την Θράκη, την Μακεδονία, την Κωνσταντινούπολη, για να καταλήξει τελικά στην Πελοπόννησο και ειδικότερα στη πόλη των Παλαιών Πατρών. Απο τα κομβικά σημεία των περιοδειών του Αγίου Ανδρέα υπήρξε η πόλη Αμινσό, ο πληθυσμός της οποίας ήταν κατά βάση ειδωλολατρικός, αποτελούμενος από Έλληνες και Εβραίους.  Στην Αμινσό ο απόστολος Ανδρέας έκανε πολλά θαύματα, θεράπευσε αρκετούς αρρώστους, ενώ αφότου προηγήθηκε η φιλοξενία στο σπίτι ενός Εβραίου, κατέφυγε στην Εβραϊκή Συναγωγή για να μεταφέρει το κήρυγμα του κυρίου. Ακολούθησαν στην μακρά διαδρομή του οι πόλεις της Τραπεζούντας και της Βιθυνίας, όπου επίσης ο άγιος έκανε θαύματα και χειροτόνησε πολλούς ιερείς. Επόμενος σταθμός του η Σινώπη, στην οποία ήδη ευρίσκονταν ο Απόστολος Ματθίας, που είχε φυλακιστεί από τους ειδωλολάτρες. Στο σημείο αυτό ο άγιος έκανε ένα μεγάλο θαύμα, που εξόργισε τον ειδωλολατρικό κόσμο της περιοχής και τον εξώθησε στον απηνή διωγμό του. Αφού προηγήθηκε βαθιά προσευχή του, επισκέφθηκε τον Ματθία στην φυλακή, έσπασαν τα δεσμά του και άνοιξε η πόρτα του κελιού του. Οι ειδωλολάτρες με λυσσαλέο μίσος βασάνισαν τον άγιο Ανδρέα, μέχρις του σημείου που νόμισαν ότι είχε ξεψυχήσει και πέταξαν το σώμα του, σε έναν σωρό κοπριάς. Ενώ η αγριότητάς τους, τους οδήγησε να του κόψουν και ένα δάχτυλο. Όμως με την παρέμβαση της θείας χάριτος, επουλώθηκαν οι πληγές του αγίου και στη θέση του κομμένου δαχτύλου του ανεφύη εκ θαύματος άλλο. Την επαύριο οι ειδωλολάτρες της Σινώπης συγκλονισμένοι από τα θεία θαύματα, ζήτησαν συγνώμη από τον απόστολο και ευθύς βαπτίσθηκαν χριστιανοί. Στην Σινώπη ακόμα ο άγιος Ανδρέας έκανε ένα μεγάλο θαύμα, αναστήνοντας από τον θάνατο ένα μικρό παιδί. Επόμενος σταθμός του Αποστόλου Ανδρέα ήταν η πόλη της Παλαιάς Πάτρας στην Αχαΐα. Διοικητής της πόλης την περίοδο εκείνη ήταν ο Αιγεάτης και γυναίκα του η Μαξιμίλλα. Κατά την παρουσία του ο απόστολος Ανδρέας στην πόλη των Πατρών, μαζί με το κήρυγμα του λόγου του κυρίου, έκανε πολλά θαύματα θεραπεύοντας αρρώστους και βοηθώντας ψυχικά αναξιοπαθούντες. Μεταξύ των πασχόντων που θεράπευσε ήταν και η γυναίκα του Αιγεάτη Μαξιμίλλα. Ο διοικητής των Πατρών συγκινήθηκε από την ηθική συμβολή του αγίου προς την γυναίκα του και για να του εκφράσει την ευγνωμοσύνη του, του πρόσφερε μια μεγάλη ποσότητα χρυσάφι. Ο απόστολος όμως το αρνήθηκε ευγενικά, λέγοντας στον Αιγεάτη ότι βοήθησε την γυναίκα του να ιαθεί, με την βοήθεια της θείας χάρης και όχι βεβαίως για να προσπορίσει οφέλη. Όμως σύντομα η συμπεριφορά του Αιγεάτη θα μεταστραφεί και απο ευγνώμων προς τον άγιο, θα γίνει απηνής διώκτης του. Θα αναχωρήσει για την Ρώμη προκειμένου να διευθετήσει υποχρεώσεις του και στην θέση του αφήνει στην διοίκηση των Πατρών τον αδελφό του Στρατοκλή.

Μάλιστα ο απόστολος θα θεραπεύσει έναν δούλο του Στρατοκλή, γεγονός που οδηγεί τον τελευταίο μαζί με την Μαξιμίλλα να ασπαστούν τον Χριστιανισμό. Με την επάνοδό του στην Πάτρα ο Αιγεάτης και σαν πληροφορήθηκε τα γεγονότα, ζήτησε από την γυναίκα να αποκηρύξει τον χριστιανισμό και να ασπαστεί και πάλι την ειδωλολατρία. Ενώ εξοργισμένος έδωσε εντολή να συλλάβουν και να οδηγήσουν τον άγιο Ανδρέα στην φυλακή. Όπου και τον επισκέφθηκαν η Μαξιμίλλα με τον Στρατοκλή για να ζητήσουν την ευλογία του. Μάλιστα ο Στρατοκλής έλαβε την τιμή να χειροτονηθεί επίσκοπος Παλαιών Πατρών. Όλα αυτά τα γεγονότα όμως επέτειναν το μίσος του Αιγεάτη, που αποφάσισε να διατάξει την σταύρωση του αποστόλου Ανδρέα. Αλλά σθεναρή ήταν και η απάντηση του λαού τον Πατρών, που στο πρόσωπο του αγίου Ανδρέα έβρισκε τον ηθικό προστάτη και πνευματικό του. Ο λαός εξαγριώθηκε και ο Αιγεάτης για να προλάβει την διαφαινόμενη εξέγερση, έσπευσε να κατεβάσει τον άγιο από τον σταυρό του μαρτυρίου. Όμως ο απόστολος αντετάχθη με παρρησία, λέγοντας στον Αιγεάτη «Καλύτερα είναι να σώσεις τον εαυτόν σου από τα δεσμά της αμαρτίας, παρά εμένα από τον σταυρό». Ο διοικητής των Πατρών άρχισε να κατατρύχεται από τις ερινύες για το έγκλημα που είχε διαπράξει. Δεν άντεξε το ηθικό μαρτύριο των τύψεων και αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του αυτοκτονώντας, πέφτοντας από έναν γκρεμό, που ονομάζονταν «Υψηλά Αλώνια». Ο Στρατοκλής και η Μαξιμίλλα, ενταφίασαν το σώμα του Αγίου Ανδρέα, στο σημείο που αργότερα χτίστηκε με δαπάνες του Στρατοκλή, η επισκοπή Παλαιών Πατρών. Ο δε Στρατοκλής συνέχισε ως επίσκοπος Παλαιών Πατρών, μέχρι το τέλος της ζωής του. Όμως με την αγιοσύνη του και νεκρός ο άγιος Ανδρέας, συνέχισε να ευεργετεί την αγαπημένη του πόλη των Πατρών, που τόσο τον είχε αγαπήσει και αναγορεύσει σε ηθικό της προστάτη. Ο γιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου, Κωνστάντιος ο Β’  και διάδοχος της Ανατολής και των Βαλκανίων, πλήν του Ιλλυρικού, από τα συνκληρονομηθέντα με τα άλλα δυο αδέλφια του εδάφη της αυτοκρατορίας,  είχε γοητευθεί από την υψηλή πνευματικότητα και το δυσθεώρητο θρησκευτικό ήθος του Αποστόλου Ανδρέα και αποφάσισε να μεταφέρει τα λείψανά του στην Κωνσταντινούπολη. Όμως η κίνηση αυτή προξένησε την θυμηδία του λαού των Πατρών, που αντέδρασε δυναμικά. Έτσι ο Κωνστάντιος για να εξευμενίσει τους Πατρινούς, δεσμεύτηκε να υλοποιήσει το έργο της μεταφοράς του νερού στην πόλη από το όρος Βοϊδά. Με αυτό τον τρόπο ο απόστολος είχε για μιαν ακόμα φορά ευεργετήσει την αγαπημένη του πόλη. Για τούτο και τον ανακήρυξε πολιούχο και μέγα προστάτη της. Στον υφιστάμενο σήμερα ναό του Αγίου Ανδρέα στην πόλη των Πατρών, φυλάσσεται ο σταυρός – σε σχήμα Χ- πάνω στον ο οποίο ο Άγιος Ανδρέας μαρτύρησε, αφήνοντας την τελευταία του πνοή. Ο απόστολος Ανδρέας είναι από τις λαμπρές μορφές της Χριστιανοσύνης. Και η εκκλησία μας τιμά κάθε χρόνο την μνήμη του στις 30 Νοεμβρίου.

* Ο συγγραφέας Πάνος Αβραμόπουλος, είναι M.Sc. Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος στην εκπομπή «Ελεύθερος Σκοπευτής», «Action 24» 23-11-16

Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος στην εκπομπή «Ελεύθερος Σκοπευτής», «Action 24» 23-11-16


Στην εκπομπή «Ελεύθερος Σκοπευτής» με τον Γιώργο Τράγκα, «Action 24» 23-11-16, συμμετείχε ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, σχολιάζοντας την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Ο Πάνος Αβραμόπουλος αναφέρθηκε εκτενώς στην οδυνηρή θέση στην οποία ευρίσκεται σήμερα η εθνική οικονομία, τονίζοντας εμφατικά την υστέρηση της βιομηχανίας κατά 20,3 % τα δυο τελευταία χρόνια, αλλά και το ιστορικό χαμηλό φέτος κατά τα τέσσερα τελευταία χρόνια στα 12 δις ευρώ, των ελληνικών εξαγωγών.  Θλιβερός απότοκος των εσφαλμένων μνημονιακών πολιτικών της «Νέας Δημοκρατίας» και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και των κραυγαλέων καθυστερήσεων στις μεταρρυθμίσεις, της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- Ανέλ. Ακόμα ο Πάνος Αβραμόπουλος επεσήμανε την αδήριτη ανάγκη να γίνει αποδεκτή από την πολιτική μας τάξη,  η πρόταση του προέδρου της «Ένωσης Κεντρώων» Βασίλη Λεβέντη, για σύσταση κυβέρνησης Εθνικής σωτηρίας, που είναι και η μόνη διέξοδος σωτηρίας, από το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει ο τόπος.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Σεμνή τελετή για τον Άγιο Στυλιανό στου Γκύζη

Σεμνή τελετή για τον Άγιο Στυλιανό στου Γκύζη

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με άφατη κατάνυξη, μεγαλοπρέπεια και χάρη εορτάστηκε το Σάββατο 26-11-16 η ιερή μνήμη του Αγίου Στυλιανού του Παφλαγώνος, στον ομώνυμο αφιερωματικό ναό του στου Γκύζη. Πλήθος κόσμου συνέρρευσε έτσι στην όμορφη ανηφοριά των οδών Αγίου Στυλιανού και Παπαστράτου στου Γκύζη, για να τιμήσει την περίσεπτη μορφή της Ορθοδοξίας μας, αλλά και να πάρει ευλογία για τα παιδιά του, από τον Άγιό μας, που με το άχραντο χριστιανικό του ήθος και την βαθιά πίστη στο Θεό, έχει κάνει πλήθος θαυμάτων, αποθεραπεύοντας πάσχοντα μικρά παιδάκια. Η πλατιά κοσμοσυρροή έτι στον περικαλλή ναό του Γκύζη έμοιαζε στο Σαββατιάτικο λιόγερμα, σαν μια κατανυκτική λειτουργία σε ξωκλήσι και προσέδιδε σε όλους τους προσερχόμενους πιστούς μια μοναδική ηθική ανάταση.

Στην λειτουργία χοροστάτησαν οι ιερείς του ναού, προεξάρχοντος του πρωτοπρεσβύτερου πατρός Χρήστου Παναγιωτόπουλου, ενώ ξεχωριστή νότα στην μοναδική κατανυκτική ατμόσφαιρα στην εκκλησία, αποτέλεσαν οι έξοχοι ψάλτες του ναού, που στην κυριολεξία μεταρσίωναν ψυχικά τους πιστούς με τις υψηλές βυζαντινές νότες τους. Πολύ συγκινητική ήταν επίσης στην διάστικτη από ευγενές ορθόδοξο ήθος λειτουργία, η παρουσία των γονέων με τα μικρά παιδιά στην αγκαλιά τους, που έσπευσαν ευλαβικά να τα βάλουν να προσκυνήσουν τον προστάτη των παίδων Άγιο Στυλιανό.  Η σεπτή μορφή του Αγίου Στυλιανού του Παφλαγώνος συνεγείρει πάντα τις καρδιές των πιστών και αποτελεί κεντρικό ορόσημο στην διαμόρφωση και εμπέδωση του ορθόδοξου πολιτισμικού ήθους. Είδε το φώς μεταξύ του 400 και 500 μ.Χ. στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας και μεγάλωσε σε ένα εύκρατο πολιτισμικά και ακμαίο οικονομικά περιβάλλουν επί αυτοκράτορος του Θεοδοσίου του Μεγάλου, που του επέτρεπε να έχει όλες τις ανέσεις μιας μεγαλοαστικής οικογένειας της εποχής. Πάραυτα εμπνευσμένος από τα υψηλά ιδεώδη της Ορθοδοξίας μας, της φιλαλληλίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης, ο Άγιος Στυλιανός διεμοίρασε με τον θάνατο των γονέων του όλη την περιουσία του στους φτωχούς και ακολούθησε τον μοναστικό βίο. 

Και από το δύσβατο αυτό ηθικό μετερίζι γρήγορα αναγνωρίστηκε και έγινε γνωστός για την αυστηρή πειθαρχία, τις επίζηλες πνευματικές του αρετές, αλλά και την ανένδοτη προσήλωσή του στο ήθος της Ορθοδοξίας. Εν συνεχεία προχώρησε στον ασκητικό βίο και ζούσε στην έρημο, μελετώντας τις γραφές και τρώγοντας λιτά μόνον λίγη τροφή, που του έφερνε ένας άγγελος. Για τούτο και τον επεσκέπτετο πλήθος κόσμου με μύρια προβλήματα για να αντλήσει δύναμη και ηθικό κουράγιο από τις ακένωτες ηθικές του δυνάμεις που ήσαν θαυματουργές. Για πάσχοντες ψυχικά και σωματικά, αλλά και για πολλά άλλα ανθρώπινα προβλήματα. Και μετά τον θάνατο μάλιστα του Αγίου Στυλιανού, τοποθέτησαν το σκήνωμά του έξω από τη σπηλιά που ζούσε και πολλοί χριστιανοί προσευχόμενοι σε αυτό, εθεραπεύοντο από τις ασθένειές τους. Ιαματικός υπήρξε ακόμα ο Άγιος Στυλιανός και για τις έχοντες προβλήματα τεκνογονίας μητέρες, που στην σεπτή και θαυματουργή μορφή του, έλυσαν το πρόβλημά τους. Αλλά το μεγάλο θαύμα που εξακόντισε σε όλη την αυτοκρατορία την φήμη του Αγίου Στυλιανού και όταν ακόμα είχε εκδημήσει από την ζωή, ήταν όταν ξέσπασε ένας θανατηφόρος λιμός που αποδεκάτιζε τα μικρά παιδάκια. Τότε οι γονείς προσεύχονταν στον Άγιο και ζωγράφιζαν την εικόνα του σε τοίχους και αμέσως τα προσβεβλημένα από τον λιμό παιδιά τους, ανακτούσαν την υγεία τους.

Έχοντας αυτές τις ορθόδοξες ηθικές παρακαταθήκες στην ψυχή και την καρδιά του, ο αθηναϊκός λαός έσπευσε με ευλάβεια και κατάνυξη να εορτάσει πανηγυρικά την μνήμη του Αγίου Στυλιανού – που η Ορθόδοξη εκκλησία μας τιμά κάθε χρόνο στις 26 Νοεμβρίου - και λάμπρυνε με την παρουσία του, τον περικαλλή ναό, που πρόβαλλε μεγαλόπρεπα μέσα στην  νύκτα του Σαββάτου, σαν ανεκλάλητης ομορφιάς γραφικό ξωκλήσι. Και του χρόνου ευχόμαστε με υγεία και ο σεπτός Άγιος της Ορθοδοξίας μας Στυλιανός, να σκέπει με τις προστατευτικές φτερούγες του όλα τα παιδάκια και τις μητέρες του κόσμου και να  τους χαρίζει υγεία και ψυχική και πνευματική ευμάρεια. 

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Ο προστάτης των παιδιών Άγιος Στυλιανός

Ο προστάτης των παιδιών Άγιος Στυλιανός

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Έχοντας απεξαρτηθεί απο το πάθος του πλούτου και των χρημάτων και έχοντας αναγορεύσει την ανιδιοτέλεια και την φιλαληλία σε κεντρικό κανόνα του βίου του, πορεύτηκε στη ζωή ο Άγιος Στυλιανός. Καταγράφεται μάλιστα απο τους συναξαριστές της ορθόδοξης εκκλησίας μας, ότι είχε αγιάσει, ενώ ήταν ακόμα στην κοιλιά της μητέρας του. Είδε το φως της ζώς στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας μεταξύ του 400 και του 500 μ. Χ. την περίοδο που βασίλευε ο Μέγας Θεοδόσιος, μέσα σε μια εύπορη και οικονομικά ανεξάρτητη χριστιανική οικογένεια, που του υπόσοχονταν για το μέλλον του όλες τις ανέσεις.Ο Στυλιανός όμως θεωρούσε τον πλούτο όνειδος για την ζωή των ανθρώπων και αισθάνονταν εγκληματικές ενοχές για το γεγονός ότι αυτός ήταν πλούσιος και άλλοι άνθρωποι δεν είχαν να φάνε. Πήρε έτσι την μεγάλη απόφαση όταν πέθαναν οι γονείς του, να μοιράσει όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφού αποποιήθηκε παντελώς τα εγκόσμια, έγινε μοναχός. Υπέβαλε τον εαυτόν του σε πολύ σκληρές δοκιμασίες του μοναστικού βίου και σύντομα ξεχώρισε μεταξύ των μοναχών, ως πρότυπο της μοναστικής ζωής. Ενώ αργότερα κατέφυγε στον ασκητισμό στην έρημο σε ένα σπήλαιο, μελετώντας επιμόνως τις γραφές και τρεφόμενος με μόνη τροφή αυτή που του έφερνε ένας άγγελος. 

Ο ενάρετος και ασκητικός βίος του διεδόθη αστραπιαία και πολλοί άνθρωποι έσπευδαν να τον επισκεφθούν στο σπήλαιο της ερήμου, για να εισδεχθούν την ψυχική και πνευματική του δύναμη και να αντλήσουν κουράγιο για τα μεγάλα προβλήματα της ζωής. Έτσι λιτά και απέρριτα όπως ζούσε στη σπηλιά ο Άγιος Στυλιανός, έφυγε απο τον κόσμο, γεμάτος αγιοσύνη, ως εκλεκτός του θεού. Για αυτό και μετά τον θάνατό του συνέχισε να θαυματουργεί. Μάλιστα είχε αποτεθεί το λείψανό του έξω απο την σπηλιά στην οποία ασκήτευε και οι πιστοί πήγαιναν να προσευχηθούν, ώστε να μεσιτέψει ο άγιος για αυτούς στον Θεό. Καταγράφεται ακόμα και το εξής συγκλονιστικό περιστατικό που επιμαρτυρά την αγιοσύνη του Αγίου Στυλιανού. Την εποχή εκείνη είχε εκσπάσει μια θανατηφόρος ασθένεια, που έσπερνε το θάνατο στα νήπια, γεμίζοντας με απελπισία και άφατο πόνο τους κατοίκους της περιοχής της Παφλαγονίας. Πολλοί γονείς όμως που γνώριζαν για την αγιοσύνη και το πολυδύναμο χριστιανικό ήθος του Αγίου Στυλιανού, επικαλούνταν με κατάνυξη το ονόμα του, ζωγράφιζαν την εικόνα του και κατόρθωναν έτσι να θεραπεύουν τα άρρωστα παιδιά τους, να γεννούν υγιή, ενώ μεγάλη ανακούφιση είχαν βρεί και πολλές γυναίκες που αντιμετώπιζαν το πρόβλημα της στειρότητας. Και με αυτό τον τρόπο ο Άγιος Στυλιανός κατεγράφη απο την εκκλησία μας, ως ο προστάτης των μικρών άρρωστων παιδιών, καθώς και των γυναικών, που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στειρότητας. Η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αγίου Στυλιανού του Παφλαγόνος, κάθε χρόνο στις 26 Νοεμβρίου

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος στον Άκη Παυλόπουλο, «Blue Sky» 16-11-16

Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος στον Άκη Παυλόπουλο, «Blue Sky» 16-11-16


Στην τηλεοπτική εκπομπή «Παρεμβάσεις», με τον Άκη Παυλόπουλο στον «Blue Sky» στις 16-11-16, συμμετείχε ο Πάνος Αβραμόπουλος, σχολιάζοντας την πολιτική επικαιρότητα. Αναφέρθηκε διεξοδικά στο ταξίδι του προέδρου Ομπάμα στην Ελλάδα, στην διπλωματική δυναμική που αυτό αναπτύσσει, για να διευρύνει η χώρα τα διπλωματικά της ερείσματα, αλλά και στον ισχυρό πολιτικό του συμβολισμό, δοθέντος ότι αμέσως μετά ο πρόεδρος Ομπάμα, επισκέπτεται την  Γερμανία. Ακόμα ο Πάνος Αβραμόπουλος σχολίασε τις αδιέξοδες προηγούμενες μνημονιακές πολιτικές των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και «Νέας Δημοκρατίας», όπως και τις μεγάλες υστερήσεις της παρούσας κυβέρνησης στο φάσμα των μεταρρυθμίσεων και την αδήριτη ανάγκη να γίνει δεκτή από όλη την πολιτική μας τάξη, η πρόταση του Βασίλη Λεβέντη, για σύσταση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, προκειμένου να βγάλει τον τόπο από τα οδυνηρά σημερινά του αδιέξοδα.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος στην εκπομπή «Χώρα Εν Καμίνω», «Kontra Channel» 15-11-16

Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος στην εκπομπή «Χώρα Εν Καμίνω», «Kontra Channel» 15-11-16


Στην εκπομπή «Χώρα Εν Κανίνω» με τον Πάνο Παναγιωτόπουλο, «Kontra Channel» 15-11-16 και τους  βουλευτές κ.κ. Γιάννη Στέφο (Σύριζα), Χρήστο Μπουκώρο (Νέα Δημοκρατία) και Ασημάκη Φωτήλα (ανεξάρτητο), συμμετείχε ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, σχολιάζοντας την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Ο Πάνος Αβραμόπουλος αναφέρθηκε εκτενώς στο ταξίδι του αμερικανού προέδρου Μπάρακ  Ομπάμα στην Ελλάδα και στις διεθνοπολιτικές προεκτάσεις που αυτό μπορεί να έχει, για την τόνωση του διπλωματικού κύρους της χώρας. Σε μια περίοδο μάλιστα που η Τουρκία πιέζει τους Αμερικανούς σε ότι αφορά τους Κούρδους στην Ράκα και στην Μοσούλη και εξάγει αστάθεια. Ακόμα ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος σχολίασε την πολύ ανθρώπινη και αξιοπρεπή στάση που επέδειξε η κυβέρνηση στην αντιμετώπιση των προσφύγων, υπομνίζοντας όμως συνάμα τα μεγάλα ελλείμματα στον κεντρικό σχεδιασμό υποδοχής των μεταναστευτικών ροών στην χώρα μας και την έκδηλη έλλειψη προετοιμασίας, απέναντι σε ένα γεγονός που δοκιμάζει τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας.
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Ηθική έξαρση για τον 34-ο αυθεντικό Μαραθώνιο στο Καλλιμάρμαρο !

Ηθική έξαρση για τον 34-ο αυθεντικό Μαραθώνιο στο Καλλιμάρμαρο !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μέσα σε ένα κλίμα ηθικής έξαρσης και με την καταιγιστική συμμετοχή του αθηναϊκού λαού, εορτάστηκε εχθές 14-10-16, ο τερματισμός του 34-ου αυθεντικού μαραθωνίου στο Καλλιμάρμαρο στάδιο. Ο εξαιρετικός αίθριος καιρός, η άψογη διοργάνωση, αλλά και η ηθική ζέση με την οποία περιέβαλλε ο λαός της Αθήνας, το σπουδαίο αυτό αθλητικό και πολιτισμικό event, δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα ηθικής πανδαισίας στο Παναθηναϊκό Στάδιο, που πρόσφερε στιγμές μοναδικής χαράς και συγκίνησης στους πολυπληθείς θεατές, οι οποίοι συνέρρεαν διαρκώς κατά κύματα στο Καλλιμάρμαρο. Ο αυθεντικός Μαραθώνιος έχει σαν αθλητικό γεγονός υψηλό πολιτισμικό κύρος σε παγκόσμιο επίπεδο και είναι συνυφασμένος με την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 1896 -  υπο τις εμπνευσμένες Κινήσεις του πρωτοπόρου τότε πρώτου προέδρου της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) και εξαίρετου συγγραφέα του «Λουκή Λάρα» Δημητρίου Βικέλα – αλλά και με την «εθνική νίκη» στο πρώτο διεξαχθέντα Μαραθώνιο, του έλληνα μαραθωνοδρόμου Σπύρου Λούη. Για την ιστορία θυμίζουμε ότι το αγώνισμα του Μαραθωνίου θεσπίστηκε σε πρόταση του Γάλλου Μισέλ Μπρεάλ, επ΄ αφορμή της απόστασης που είχε διανύσει ο αρχαίος έλληνας δρομεύς Φειδιππίδης από τον Μαραθώνα στην Αθήνα, για να αναγγείλει την νίκη των Αθηναίων εναντίον των Περσών, στην ομώνυμη μάχη του Μαραθώνα. Αλλά και με μια άλλη σπουδαία κοινωνική και ιστορική του μνήμη, ο Μαραθώνιος συγκινεί κατάβαθα τους αθηναίους πολίτες. Τούτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον λαμπρό καθηγητή της ιατρικής, σπουδαίο Βαλκανιονίκη, πρωταθλητή Ελλάδος στο μήκος με 7,37 μ. για 23 χρόνια έως το 1959 και ανυποχώρητο μαχητή της δημοκρατίας Γρηγόρη Λαμπράκη, ο οποίος υπήρξε πρωτουργός της ιδέας ίδρυσης της «Ελληνικής Επιτροπής για την Διεθνή Ύφεση και την Ειρήνη», αλλά και ο εμπνευστής της 1-ης  Μαραθώνιας πορείας για την Ειρήνη. Με αυτές τις σπουδαίες ηθικές μνήμες, ο Μαραθώνιος έχει προσλάβει διαστάσεις παγκοσμίου κύρους ως αθλητικό γεγονός και για τούτο συμμετέχουν στην πραγματοποίησή του, κορυφαίοι ξένοι και έλληνες δρομείς. Νικητής του φετινού Μαραθωνίου αναδείχθηκε ο Κενυάτης Λούκα Ρότιτς Λούμπουαν με τον ανεπίσημο χρόνο 2 ώρες 12 λεπτά 47 δευτερόλεπτα.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν πέραν του πολυπληθούς αθηναϊκού κοινού και πάρα πολλές προσωπικότητες από το φάσμα των γραμμάτων, της τέχνης, του πολιτισμού και της πολιτικής. Διακρίναμε μεταξύ άλλων, τους κ.κ. πρόεδρο της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Σπύρο Καπράλο, την πρώην υπουργό Πολιτισμού και λαμπρή τραγουδίστρια του έντεχνου τραγουδιού μας κ-α Άλκηστη Πρωτοψάλτη, τον αντιδήμαρχο Πεκίνου Zhang Jiandong, τους Δημάρχους Αθηναίων και Μαραθώνος κ.κ. Καμίνη και Ψινάκη, την περιφερειάρχη Αττικής κ-α Ρένα Δούρου και την αντιπεριφερειάρχη κ-α Κατερίνα Παλιού, τον υφυπουργό Αθλητισμού κ-ο Γιώργο Βασιλειάδη, πλήθος βουλευτών από όλα τα κόμματα, μεταξύ των οποίων και ο βουλευτής Αττικής της «Ένωσης Κεντρώων» κ-ος Δημήτριος Καβαδέλλας, τον πρόεδρο του Οργανισμού, Πολιτισμού, Νεολαίας και Άθλησης του Δήμου Αθήνας κ-ο Χρήστο Τεντόμα, την Ολυμπιονίκη κ-α Νίκη Μπακογιάννη, τον πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας κ-ο Ισίδωρο Κούβελο, την υπεύθυνη της Γραμματείας της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας κ-α Ιλεάνα Κλοκώνη και πλήθος άλλων προσωπικοτήτων από το πεδίο του πολιτισμού και της τέχνης. 

Μαζί και εμείς ως Μέλη του Δ.Σ. του Οργανισμού Πολιτισμού, Άθλησης και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), με τον αγαπημένο μας Βουλευτή της «Ένωσης Κεντρώων» κ-ο Δημήτριο Καβαδέλλα, στο μείζον αυτό πολιτισμικό γεγονός, για να τιμήσουμε την μνήμη του σπουδαίου, ανθρώπου, αγωνιστή της δημοκρατίας και αθλητή Γρηγόρη Λαμπράκη, αλλά και για να διατρανώσουμε, μέσα από την δημιουργική υλοποίηση του αυθεντικού Μαραθωνίου, το πανανθρώπινο μήνυμα της εκεχειρίας, της ειρήνης και του πολιτισμού.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr